IV SAB/Wr 173/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 kwietnia 2022 r. I. stwierdza bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2022r., uznając, że miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie do rozpoznania wniosku skarżącego w zakresie udostępnienia opisanych we wniosku dokumentów w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. umarza postępowanie w zakresie pytań ujętych w pkt od 1 do 5 wniosku; IV. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie na rzecz skarżącego J. T. kwotę 100 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi J.T. jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 kwietnia 2022 r. Jak wynikało z akt sprawy pismem z dnia 9 kwietnia 2022 r. Skarżący wystąpił do Dyrektora Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego w Głogowie (dalej: Dyrektor, organ) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. W podstawie prawnej wniosku wskazał art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej u.d.i.p.). Domagał się udostępnienia informacji w zakresie: "kopii wszystkich wydanych w 2021 i 2022 roku postanowień i decyzji administracyjnych, a także kopii statutu szkoły oraz wszystkich regulaminów obowiązujących w szkole. Nadto uchwał i aktów organów kolegialnych szkoły (rady szkoły, rady pedagogicznej, rady rodziców i samorządu uczniowskiego) oraz protokołów z kontroli dokonanych przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty wydanych w roku szkolnym 2021/2022". Skarżący domagał się ponadto udzielenia odpowiedzi na następujące pytania: "1. Ile wynosi miesięczne wynagrodzenie dyrektora szkoły? 1.1. Jakie są kwalifikacje zawodowe dyrektora szkoły? 2. Ile wynosi miesięczne wynagrodzenie wicedyrektorów szkoły? (z rozróżnieniem na osoby). 2.2. Jakie są kwalifikacje zawodowe wicedyrektorów szkoły? (z rozróżnieniem na osoby). 3. Jakie jest średnie wynagrodzenie nauczycieli zatrudnionych w szkole na moment udzielenia odpowiedzi? 4. Jaki jest w chwili odpowiedzi na wniosek budżet szkoły? 5. Czy w latach 2020-2022 do dyrektora tutejszej szkoły wpłynęły skargi na nauczycieli zatrudnionych w szkole? Jeśli tak prosił o wskazanie sposobu ich rozpatrzenia oraz kopii odpowiedzi organu na te skargi". Końcowo wskazał aby żądane informacje przesłać drogą elektroniczną (ePUAP). W dniu 29 kwietnia 2022 r. (wpływ do Sądu w dniu 12 kwietnia 2023 r.) Strona wniosła skargę na bezczynność organu, zarzucała naruszenie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej k.p.a.). Wnioskowała o uznanie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 9 kwietnia 2022 r.; zobowiązanie organu do natychmiastowego rozpatrzenia ww. wniosku; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowo-administracyjnego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu Skarżący wywodził, że pismem z dnia 9 kwietnia 2022 r. zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, zaś zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. obowiązkiem organu było rozpoznanie wniosku bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od momentu jego otrzymania. Tym samym skarga na bezczynność stanowiąca środek przymuszenia organu do rozpoznania sprawy strony jest uzasadniona. Jednocześnie Skarżący wyjaśniał, że w odniesieniu do skarg na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej ponagleniem. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że pismem z dnia 7 lipca 2022 r. organ przesłał Skarżącemu wyjaśnienie, że wobec zaistniałych trudności z dostępem do ePUAP dopiero w dacie sporządzania wyjaśnień odczytano wnioski Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, zapewniając o niezwłocznym przedstawieniu odpowiedzi oraz przepraszając za niedochowanie terminu odpowiedzi na złożone wnioski. W ślad za tym, pismem z dnia 9 lipca 2022 r. organ odpowiedział częściowo na wniosek Skarżącego z dnia 9 kwietnia 2022 r. informując o wysokości wynagrodzenia dyrektora i wicedyrektorów szkoły oraz ich kwalifikacjach; średnim miesięcznym wynagrodzeniu nauczycieli zatrudnionych w szkole w czerwcu 2022 r.; budżecie szkoły na dzień 30 czerwca 2022 r. Jednocześnie organ poinformował Skarżącego, że z uwagi na obszerność wniosku pozostałe materiały są przygotowywane. W odpowiedzi na skargę, datowanej na dzień 16 maja 2023 r., organ wskazał, że wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej odczytał dopiero w dniu 7 lipca 2023 r. z powodu błędów ustawienia skrzynki ePUAP, o czym organ informował Sąd w pismach kierowanych do spraw o sygn. akt IV SO/Wr 26/22 i IV SO/Wr 27/22. Wyjaśniał, że ilość wniosków, ich szeroki zakres tematyczny i czasowy, okres urlopowy i naboru kandydatów do klas pierwszych spowodowały, że odpowiedzi na wnioski zajęły organowi kilkanaście dni. Mając na uwadze zakres żądanych przez Stronę informacji organ wskazał, że część z tych zagadnień została pominięta, aktualnie są przygotowywane kopie żądanych dokumentów, których cześć udostępniono Skarżącemu. Pismo tej samej treści organ wystosował do Skarżącego, załączając do niego Regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, Regulamin wynagradzania i Statut Szkoły. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Uwzględniając skargę na bezczynność, sąd – stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. – zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na wstępie odnotowania wymaga, że skarga wywiedziona przez Skarżącego datowana jest na dzień 29 kwietnia 2022 r. jednakże do Sądu wpłynęła dopiero w dniu 12 kwietnia 2023 r. (niemalże rok po jej złożeniu w organie). Informacja o wniesieniu skargi została ujawniona w związku z postępowaniem wszczętym przez Skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Informacyjnie trzeba stwierdzić, że postanowieniem z dnia 5 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie z wniosku Strony o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 zł oraz zasądził na rzecz Skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (sygn. akt IV SO/Wr 7/23). Przystępując do rozpoznania przekazanej Sądowi skargi Strony, zarzucającej bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek złożony w dniu 9 kwietnia 2022 r., oceny wymaga, czy żądane informacje stanowią informację publiczną, czy adresat wniosku jest ustawowo obowiązany do ich udostępnienia oraz czy organ wywiązał się terminowo i właściwie z nałożonych nań ustawowo obowiązków. O bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej można bowiem mówić wyłącznie gdy zobowiązany ustawowo podmiot nie udostępnia w terminie wynikającym z ustawy informacji mających charakter informacji publicznej bądź też, gdy informacja publiczna przekazana wnioskodawcy nie jest kompletna. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie jest sporne, że organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Dyrektor Zespołu Szkół im. Jana Wyrzykowskiego w Głogowie - będącego publiczną jednostką oświatową, dla której jest organem prowadzącym jest Powiat Głogowski – jest podmiotem zobowiązanym, w świetle ww. przepisów. Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1526 ze zm.) oraz 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm., dalej Prawo oświatowe), przyjąć należy, że Zespół Szkół im. Jana Wyrzykowskiego w Głogowie jest jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego mającą na celu wykonywanie zadań z zakresu edukacji. Dyrektor, zgodnie z art. 61 ust. 1 ww. ustawy, kieruje działalnością szkoły i jako jej organ jest podmiotem reprezentującym tę jednostkę, a zatem podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Kolejnym istotnym z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy zagadnieniem jest ocena, czy żądane przez Skarżącego informacje stanowią informację publiczną. Rozważając to zagadnienie trzeba wskazać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej pojęcie informacji publicznej określa niezwykle szeroko. Świadczy o tym nie tylko sposób redakcji art. 1 ust. 1 u.d.i.p., obszerność zapisu art. 6 u.d.i.p., ale także zapis ust. 1 ww. normy wskazujący na rozszerzenie katalogu ustawowego, poprzez użycie sformułowania "w szczególności". Takie szerokie rozumienie zakresu przedmiotowego ustawy ma umocowanie w art. 61 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust.1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust.2). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 13/16; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 - dostępne Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Ponadto, w razie wątpliwości, czy żądana informacja mieści się w przedmiocie uregulowanym ustawą, należy – respektując zasadę powszechnego dostępu – interpretować przepisy na korzyść wykonującego prawo do takiej informacji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2003 r., II SA 837/03, Mon. Prawny z 2003 r., nr 17, s. 770). Odnosząc te uwagi do żądanych przez Skarżącego informacji, to nie sposób podważać takiego charakteru informacji w zakresie wynagrodzenia dyrektora i wicedyrektorów szkoły, ich kwalifikacji zawodowych, średniego wynagrodzenia nauczycieli zatrudnionych w szkole, wiadomości dotyczących budżetu szkoły oraz informacji o skargach na nauczycieli zatrudnionych w szkole, sposobu ich rozpoznania. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. informacją publiczną jest informacja o majątku publicznym, w tym o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, pochodzącym z zadysponowania m.in. majątkiem samorządu, co ma również potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2020r. sygn. akt II SA/Gd 557/19 oraz z dnia 12 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 555/19 orzeczenia dostępne w CBOSA). Nadto w orzeczeniach tych wskazano na status nauczycieli wynikający z ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2019 r. 2215 ze zm.) oraz ustawy Prawo oświatowe jako osób wykonujących funkcje publiczne. Wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne. Zasada jawności publicznej gospodarki finansowej stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, a także osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonej w art. 61 ust. 1 Konstytucji R.P. Informacja o wysokości wynagrodzeń poszczególnych pracowników, finansowanych ze środków publicznych, w tym również dodatkowych nagród, stanowi informację publiczną (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 1577/19, z dnia 14 lutego 2020 r. sygn. akt I OSK 578/19, z dnia 10 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 240/19, z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 3451/18, dostępne w CBOSA). Stosownie do zapisów art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3, 5 u.d.i.p. ustawodawca wyliczając zakres danych mieszczących się w pojęciu informacji publicznej wskazał na informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, w tym m.in. ich organizacji, organach, osobach funkcyjnych, ich kompetencjach, przedmiocie działalności, majątku, zasadach funkcjonowania tych podmiotów, w tym trybie działania, prowadzonych rejestrach. Nie ulega zatem wątpliwości, że informacje o kwalifikacjach kadry pedagogicznej, budżecie szkoły, środkach przeznaczonych na wynagrodzenie nauczycieli, skargach składanych na nauczycieli i sposobie ich rozpoznania mieszczą się w zakresie przedmiotowym powołanych przepisów. W tych okolicznościach obowiązkiem organu było udostępnienie Skarżącemu wskazanych informacji w zakreślonym przez prawo terminie, tj. 14 dni od daty złożenia wniosku, chyba, że zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie bowiem do brzmienia art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. (ust.1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust.2). W rozpoznawanej sprawie jakkolwiek organ zrealizował wniosek Skarżącego z dnia 9 kwietnia 2022 r. w opisanej części, to jednakże uczynił to z uchybieniem terminu wynikającego z powołanego zapisu, gdyż dopiero w dniu 19 lipca 2022 r. przekazał Stronie odpowiedź na zapytania ujęte w pkt od 1 do 5 wniosku. Tym samym na dzień wniesienia skargi, tj. 29 kwietnia 2022 r. pozostawał bezczynny. To zaś, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obligowało Sąd do stwierdzenia bezczynności, gdyż zgodnie z utrwalonymi w tym zakresie poglądami z bezczynnością organu na tle ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął czynności wymaganych w danym przypadku przez przepisy prawa. Oznacza to zatem sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów organ, będąc zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wbrew przepisom prawa nie udostępnia żądanej informacji, nie wydaje decyzji gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania w przypadku przewidzianym w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Względnie też, gdy nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2021 r., sygn. akt II SAB/Po 139/20, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność – kontekście wyjaśnień składanych przez organ - nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Odrębnej ocenie, wobec odmiennego zachowania organu, należy poddać dalsze informacje zwarte we wniosku Strony, a odnoszące się do udostępnienia dokumentów w postaci kopii wszystkich wydanych w 2021 i 2022 roku postanowień i decyzji administracyjnych, a także kopii statutu szkoły oraz wszystkich regulaminów obowiązujących w szkole. Nadto uchwał i aktów organów kolegialnych szkoły (rady szkoły, rady pedagogicznej, rady rodziców i samorządu uczniowskiego) oraz protokołów z kontroli dokonanych przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty wydanych w roku szkolnym 2021/2022. W zakresie decyzji i postanowień organu oraz protokołów z kontroli dokonanych przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty, zasadniczo akty te winny podlegać udostępnieniu, zgodnie z art. 6 ust. i pkt 4 lit. a tiret pierwsze i drugie u.d.i.p. podlega udostępnieniu informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć oraz dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Pewne ograniczenia w udostępnieniu ww. informacji mogą wynikać z art. 5 u.d.i.p. Zgodnie z brzmieniem ust. 1 i ust. 2 ww. zapisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Wówczas to w zależności od zakresu i charakteru danych winny one podlegać anonimizacji lub też odmowie udostępnienia, co winno przybrać formę decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z przepisów art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a,b,c i f u.d.i.p. wynika, że status informacji publicznej ma informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o statusie prawnym lub formie prawnej, organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, majątku, którym dysponują. Tym samym statut szkoły, czy regulaminy odnoszące się do opisanych zagadnień mają charakter informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy część z tych dokumentów została już Skarżącemu udostępniona w dniu 16 maja 2023 r. W piśmie z tej daty przekazanym Skarżącemu nie wynika jednak, czy są to wszystkie dane z tego obszaru, brak w nim bowiem wskazania, że odpowiedź wyczerpuje żądanie Strony. W tej sytuacji w treści udzielonej Skarżącemu odpowiedzi winno się znaleźć definitywne wskazanie tej okoliczności. Fakt realizacji żądania Strony po upływie terminu wynikającego z art. 13 u.d.i.p. jak i niekompletność odpowiedzi skutkuje stwierdzeniem bezczynności także i w tym zakresie. Przy czym dalszą konsekwencją zwłoki organu jest zobowiązanie go do rozpoznania wniosku Skarżącego w tej części, w której nie została jeszcze wykonana w dniach 19 lipca 2022 r oraz 16 maja 2023 r. Na marginesie tej części rozważań wskazań nadto trzeba, że zgodnie z art. 10 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek (ust. 1). Jeśli zatem organ żądane informacje zamieścił w jednym ze wskazanych publikatorów nie ma obowiązku powielania tej informacji poprzez jej doręczanie wnioskodawcy, w tej sytuacji wystarczające jest wskazanie miejsca udostępnienia i ścieżki dostępu do żądanych dokumentów. Ostatnim elementem wymagającym omówienia są wskazane we wniosku Strony uchwały organów kolegialnych szkoły (rady szkoły, rady pedagogicznej, rady rodziców i samorządu uczniowskiego). Oceniając walor tych dokumentów, z punktu widzenia ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie może być wątpliwości, że dokumenty związane z działalnością rady pedagogicznej mieszczą się w zakresie informacji publicznej. Stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe rada pedagogiczna jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Kompetencje Rady określa art. 70 ww. ustawy, obejmują one także działalność uchwałodawczą w zakresie spraw związanych z funkcjonowaniem szkoły, informacje co do przebiegu i rozstrzygnięć określonych spraw publicznych. Odnoszą się do szeroko rozumianej działalności dydaktycznej szkoły w zakresie realizacji zadań publicznych - edukacji. Są to też dane o samym podmiocie wykonującym zadania publiczne i dysponującym majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p.). Ogólnie rzecz ujmując, dotyczą funkcjonowania i organizacji placówki oświatowej. Stanowią więc źródło informacji publicznej. Pogląd ten uznać trzeba, za utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt II SAB/Kr 330/19 oraz w Gliwicach z dnia 6 maja 2021 r. sygn. akt III SAB/Gl 36/21, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt. I OSK 2291/11, dostępne w CBOSA). Wątpliwości mogą dotyczyć statusu informacji pochodzących od rady szkoły, gdyż jest ona społecznym organem w systemie oświaty, podobnie jak rada rodziców i rada uczniowska. Oceniając kompetencje tych organów oraz ich status jako organów społecznych należy uznać, że wytworzone przez nie dokumenty nie mają charakteru informacji publicznej. Analiza zapisów art. 80 - 85 ustawy Prawo oświatowe dowodzi, że wszystkie powołane organy są organami społecznymi, wewnętrznymi, reprezentującymi rodziców, uczniów, a także nauczycieli. Żaden z nich nie posiada kompetencji władczych, jeśli podejmują pewne akty to w porozumieniu z radą pedagogiczną, zaś pozostałe kompetencje mają charakter opiniodawczo – doradczy służący organom szkoły. Są to zatem byty wewnętrzne jednostki oświatowej, a podejmowane przez nie akty (poza statutem szkoły, który przygotowuje rada pedagogiczna) nie stanowią dokumentów urzędowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem od dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. należy odróżnić dokumenty wewnętrzne, które służą wymianie informacji, uzgodnieniu poglądów i stanowisk dotyczących także zadań publicznych, nie są wiążące dla organów i nie stanowią w związku z tym informacji publicznej (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 2320/13; z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2130/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 623/20, dostępne w CBOSA). W takiej sytuacji obowiązkiem organu było wskazanie Skarżącemu, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, co winno nastąpić w terminie wskazanym w ustawie. Mając na uwadze opisane okoliczności, w szczególności naruszenie przez organ terminów opisanych w art. 13 u.d.i.p. w zakresie realizacji wniosku Strony z dnia 9 kwietnia 2022 r. Sąd orzekł o bezczynności organu w zakresie realizacji ww. wniosku. Jednocześnie mając na uwadze, że cześć informacji została Stronie przekazana przy pismach z dnia 19 lipca 2022 r. oraz 16 maja 2023 r. Sąd umorzył postępowanie w zakresie udostępnionych już informacji, zobowiązując do rozpoznania wniosku w pozostałym - zakresie w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - z uwzględnieniem charakteru wnioskowanych informacji. Wskazane działania Sądu mają umocowanie w treści art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. (o czym orzeczono w pkt I i II sentencji wyroku) oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Z dalszych zapisów art. 149 p.p.s.a. wynika, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. pozostaje stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, dostępne w CBOSA). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu organu. Organ wyjaśnił, że powodem opóźnienia w realizacji wniosku Strony były okoliczności dotyczące problemów z obsługą skrzynki ePUAP, co obciąża organ ale nie świadczy o jego złej woli i uchylaniu się od udostępnienia żądanych informacji. Akta sprawy dowodzą, że po udrożnieniu tej formy komunikacji organ starał się zrealizować wniosek, który istotne zawierał obszerny zakres tematyczny. Brak kompleksowej odpowiedzi działa na niekorzyść organu, dostrzec jednak trzeba, że w tej sprawie adresat wniosku nie jest organem administracji w sensie ustrojowym, zaś złożoność problematyki w zakresie dostępu do informacji publicznej i zakres zadań w dziedzinie ustawowo powierzonych obowiązków mógł stanowić powód pewnej zwłoki organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej przez Skarżącego. Okoliczność ta, pomimo znaczącej opieszałości organu, nie daje podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, tym bardziej, że znacząca część informacji jeszcze nie udostępnionej nie może być kwalifikowana jako informacja publiczna. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ będzie zobowiązany do uwzględnienia zaleceń i oceny prawnej wyrażonej przez Sąd w treści przedstawionych rozważań. Uznając, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Strony z dnia 9 kwietnia 2022 r. Sąd stwierdził tą okoliczność, uznając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I sentencji wyroku). Wobec rozpoznania wniosku strony jedynie w części zobowiązał organ do dokonania tej czynności zakreślając termin 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt II sentencji wyroku), umarzając postępowanie w zakresie pozostałej części wniosku. Orzeczenie o kosztach (pkt IV wyroku) ma umocowanie w art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Końcowo wskazania wymaga, że Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).