IV SAB/Wr 181/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z/s w T. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] września 2018 r. I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] września 2018 r. II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza od Burmistrza Gminy T. na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] września 2018 r. Stowarzyszenie A z siedzibą w T. zwróciło się do Burmistrza Gminy T. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii decyzji, pism i innych dokumentów o przyznanie stypendiów sportowych w Gminie T. w latach 2015, 2016, 2017 i 2018 r. związanych z zawodnikami/sportowcami, których uprawianą dyscypliną jest piłka nożna. Pismem z dnia [...] października 2018 r. [...] organ poinformował wnioskodawcę, że informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie 14 dni. Powodem niemożliwości udostępnienia żądanych informacji w terminie jest szeroki zakres złożonego wniosku oraz duża ilość złożonych wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto organ podał, że wnioskowane informacje, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przekazane zostaną w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w piśmie z dnia [...] września 2019 r. [...] organ poinformował wnioskodawcę, że udzielenie żądanych informacji, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, warunkowane jest wykazaniem istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie żądanej informacji publicznej. W związku z powyższym wezwano wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych danych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy udostępnienia żądanych informacji publicznych. W dniu [...] września 2019 r. do Burmistrza Gminy T. wpłynęła odpowiedź Stowarzyszenia A na wezwanie z dnia [...] września 2019 r. Pismem z dnia [...] września 2019 r. (wpływ do organu [...] września 2019 r.) Stowarzyszenie A (dalej: strona skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T., w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia [...] września 2018 r. Zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i ust. 2 ( Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1 art. 3 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nawiązując do powyższego strona skarżąca wniosła o : 1) Zobowiązanie Burmistrza Gminy T. do udostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonym wnioskiem z dnia [...] września 2018 r. w terminie 14 dni; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny; 4) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. Strona skarżąca wyjaśniła, że do dnia złożenia skargi nie została udostępniona jej żądana informacja publiczna. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy T. wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., wskazując, że w dniu [...] września 2019 r. wydał decyzję [...] odnośnie udostępnienia informacji publicznej w zakresie informacji objętej wnioskiem z dnia [...] września 2018 r. Ponadto organ wyjaśnił przyczyny niedotrzymania terminu do załatwienia sprawy, które nie wynikały ze złej woli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed saldami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1 b i § 2 p.p.s.a. W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie niesporne jest, że Burmistrz Gminy T. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, ani też, że żądana przez stronę skarżącą informacja stanowi informację publiczną, którą organ uznał za przetworzoną. W kontrolowanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy w dniu wydania wyroku organ nadal pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku strony skarżącej o udzielenie informacji publicznej. Akta sprawy dowodzą, że po wniesieniu skargi do Sądu, organ wydał w dniu [...] września 2019 r. decyzję [...] o odmowie stronie skarżącej udostępnienia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia [...] września 2018 r. Skoro w niniejszej sprawie zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. ( pkt I sentencji wyroku). Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej, o którą zawnioskowała, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. W ocenie Sądu bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podnieść należy, że w dniu [...] września 2018 r. wpłynął do organu wniosek strony skarżącej z dnia [...] września 2018 r. W dniu [...] października podmiot zobowiązany wystosował do strony skarżącej pismo, w którym poinformował, że nie dochowa 14 – dniowego terminu załatwienia sprawy z uwagi na szeroki zakres wniosku oraz dużą ilość złożonych wniosków udostępnienie informacji publicznej i wnioskowana informacja zostanie przekazana w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. Organ zobowiązał się więc do udostępnienia żądanej informacji najpóźniej do [...] listopada 2018 r. W dniu [...] września 2019 r. podmiot zobowiązany wezwał stronę skarżącą do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych danych, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji. Opisaną wyżej decyzję z dnia [...] września 2019 r. organ odmówił udostępnienia informacji określonych we wniosku z dnia [...] września 2018 r. Łączne opóźnienia w załatwieniu sprawy wyniosło ponad 11 miesięcy ( wniosek wpłynął do organu w dniu [...] września 2018 r. – 14 dniowy termin rozpoznania wniosku minął [...] października 2018 r., a 2 miesięczny termin, wyznaczony przez organ w piśmie z [...] października 2018 r., w dniu [...] listopada 2018 r.). Przez okres ponad 10 miesięcy organ nie udzielił stronie skarżącej dalszych informacji odnośnie terminu załatwienia wniosku. Dopiero w dniu [...] września 2019 r., po wniesieniu skargi w dniu [...] września 2019 r., podmiot zobowiązany skierował do strony skarżącej pismo o którym mowa. Postępowanie w sprawie zostało zakończone decyzją z dnia [...] września 2019 r. (przed rozpoznaniem skargi przez Sąd). Zwrócić należy uwagę, że organ przedłużając termin załatwienia wniosku w piśmie z dnia [...] października 2018 r. poinformował stronę skarżącą jedynie w sposób ogólny o powodach opóźnienia w udzieleniu informacji publicznej, nie wyjaśniając, jakie względy zadecydowały ,,o szerokim zakresie złożonego wniosku’’. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę podmiot zobowiązany wyjaśnił okoliczności mogące usprawiedliwić niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy, jednakże w ocenie Sądu nie mogą mieć znaczenia w sprawie. Sąd może orzec o wymierzenie organowi grzywny w przypadku stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności ( art. 149 § 2 p.p.s.a.) Wymierzenie grzywny należy do uznania Sądu. Grzywna jest środkiem dyscyplinująco-represyjnym, który ma na celu zwalczenie bezczynności i doprowadzenia do zakończenia postępowania. Z uwagi na zakończenie postępowania poprzez wydanie decyzji z dnia [...] września 2019 r. Sąd odstąpił od zastosowania tego środka. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.