IV SAB/Wr 184/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-10-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez skarżącego, który otrzymał żądane informacje, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 60 PPSA, skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest związany tym oświadczeniem, chyba że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu. W sytuacji, gdy skarżący otrzymał żądane informacje i uznał to za zadowalające, cofnięcie skargi nie budzi wątpliwości i skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując, że otrzymał z Urzędu Miejskiego w N. satysfakcjonujące go pismo. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta N. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej . Pismem procesowym z dnia 15 października 2018 r. skarżący cofnął skargę z tym uzasadnieniem , że otrzymał z Urzędu Miejskiego w N. pismo , które jest dla niego zadawalające. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy , cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady ,że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji ( zob. wyrok NSA z 8 10.2017r. I OSK 3/07 , Legalis) . W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi , zaś oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi nie nasuwa żądnych wątpliwości ani zastrzeżeń . Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne . Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację , Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło