IV SAB/Wr 186/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Burmistrza Leśnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 19 grudnia 2022 r. I. stwierdza, że Burmistrz Leśnej dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 19 grudnia 2022 r. w zakresie pkt 1 i że bezczynność ta nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Burmistrza Leśnej do załatwienia wniosku w zakresie pkt 1 w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. dalej idącą skargę oddala; IV. zasądza od Burmistrza Leśnej na rzecz S. L. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn. S. L. (dalej: wnioskodawca, autor wniosku, skarżący) - wnioskiem z 19 grudnia 2022 r. (wpływ do organu: 21 grudnia 2022 r.) - wystąpił do Burmistrza Leśnej (dalej: Burmistrz, organ) o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie: 1) jakie czynności i w jakim terminie podjął Burmistrz po otrzymaniu jego zgłoszenia? (dotyczy zawiadomienia z 31 października 2022 r. o nielegalnym składowaniu odpadów na końcu "ul. [...]" obok ogrodów działkowych "W."); 2) ile nielegalnych wysypisk śmieci zostało usuniętych przez Urząd Miejski w Leśnej w 2022 r.?; 3) jakie działania podjął Burmistrz w 2022 r. w celu likwidacji problemu nielegalnych wysypisk? Odpowiadając na wniosek - w piśmie z 29 grudnia 2022 r. - Burmistrz zauważył, że we wspomnianym przez wnioskodawcę zgłoszeniu nie znajduje się zawiadomienie o nielegalnym wysypisku śmieci, lecz o składowaniu odpadów toksycznych, która to informacja nie została potwierdzona. W przypadku zgłoszenia nielegalnego wysypiska śmieci, w zgłoszeniu należy wskazać nr działki, na której się ono znajduje, bądź w inny sposób określić jego miejsce, tak aby było możliwe jego zlokalizowanie. W 2002 r. zlikwidowano dwa składowiska odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym. W celu likwidacji tego procederu podjęto współpracę z WIOŚ, Prokuraturą Rejonową w Lubaniu i z miejscowym Komisariatem Policji. W piśmie z 2 stycznia 2023 r. (wpływ do organu: 9 stycznia 2023 r.) autor wniosku zwrócił uwagę, że nie otrzymał odpowiedzi na pierwsze zadane pytanie, zaś na trzecie pytanie odpowiedź jest lakoniczna i ogólnikowa. Zwrócił uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem przedstawienie informacji niepełnej świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i stanowi podstawę do złożenia skargi na bezczynność Burmistrza do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponownie wniósł o udzielenie informacji: jakie czynności i w jakim terminie podjął Burmistrz po otrzymaniu jego zgłoszenia oraz jakie konkretnie działania podjął Burmistrz w 2022 r. w zakresie likwidacji problemu nielegalnych wysypisk. Jeżeli, jak wynika z pisma, w tym zakresie w ciągu całego roku jedynie podjęto współpracę z wymienionymi w piśmie zewnętrznymi podmiotami, zawnioskował o udzielenie informacji publicznej: na czym ta współpraca konkretnie polegała w odniesieniu do każdego z podmiotów, jakie i kiedy konkretne działania w ramach tej współpracy podjęto? Zwrócił ponadto uwagę, że na końcu "ul. [...]", obok ogrodów działkowych "W.", nadal nielegalnie składowane są odpady. W związku z powyższym wniósł o uzupełnienie informacji o następujący zakres: 1) jaki jest powód, że odpady tam składowane (niezależnie od stopnia toksyczności) do dnia dzisiejszego nie zostały uprzątnięte, mimo iż o istnieniu składowiska Burmistrz został powiadomiony kilka miesięcy temu? W piśmie z 20 marca 2023 r. Burmistrz poinformował m.in., że właścicielem działki, którą wskazuje wnioskodawca, jest K., który zgodnie z obowiązującymi przepisami zobowiązany jest do jej uprzątnięcia. W skardze na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej, przez jego błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm. - dalej: u.d.i.p.), w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, przez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tak stawiając zarzuty, skarżący wnioskował o: 1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 19 grudnia 2022 r., uszczegółowionego w piśmie z dnia 2 stycznia 2023 r.; 2. zasądzenie kosztów. Skarżący uzasadnił swoje stanowisko. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga na bezczynność organu w sprawie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest częściowo uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1705 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem była bezczynność organu. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczą bezczynności organu. Stąd aktualny jest wypowiadany w orzecznictwie sądowym pogląd, że warunkiem wykluczenia zarzutu bezczynności na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest to, aby stosowne działanie podmiotu zobowiązanego podjęte było - w wymaganych przepisami tej ustawy - terminie i formie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego /dalej: WSA/ w Warszawie z 26 lipca 2022 r., II SAB/Wa 51/22; dostępne: CBOSA). Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny, czy na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zakresie części sformułowanych żądań tego wniosku. Stawiając zarzut bezczynności skarżący podnosi, że w odpowiedzi na jego wniosek organ udostępnił jedynie część z żądanych informacji publicznych, tj. zrealizował żądania wniosku w zakresie dwóch z czterech zadanych przez niego pytań, zaś na jedno odpowiedział w sposób bardzo ogólnikowy. W zaistniałym sporze Sąd przyznał w części rację skarżącemu, tj. w zakresie pytania sformułowanego w pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zawartym w piśmie z 19 grudnia 2022 r. Zdaniem Sądu, Burmistrz, będący niewątpliwie podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 u.d.i.p.), nie odpowiedział na zadane przez skarżącego pytanie dotyczące tego, jakie czynności i w jakim terminie podjął Burmistrz po otrzymaniu jego zgłoszenia (podkreślenie Sądu) z 31 października 2022 r. o nielegalnym składowaniu odpadów. Odpowiedzi na tak postawione pytanie nie zawiera żadne z pism kierowanych do skarżącego. Sąd zauważa, że odpowiedź winna być udzielona w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W ocenie Sądu udzielane skarżącemu informacje były nie na temat i miały charakter wymijający. Uznając, że organ nie udzielił faktycznie skarżącemu informacji w zakresie pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Sąd w punkcie I zdanie pierwsze sentencji wyroku stwierdził bezczynność organu w tym zakresie, a w punkcie II zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w tym zakresie w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym przesądził w pkt I zdanie drugie sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego, czego w sprawie Sąd się nie dopatrzył. Zdaniem Sądu, wypowiedź organu nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. W pozostałym zakresie Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego i dalej idącą skargę oddalił (pkt III sentencji wyroku). Sąd zauważa, że zawarta w piśmie z 29 grudnia 2022 r. odpowiedź organu (W celu likwidacji tego procederu podjęliśmy współpracę z WIOŚ, Prokuraturą Rejonową w Lubaniu a także z miejscowym Komisariatem Policji) na zadane w piśmie z 19 grudnia 2022 r. pytanie nr 3 (Jakie działania podjął Burmistrz w 2022 r. w celu likwidacji problemu nielegalnych wysypisk?) jest wystarczająca w kontekście treści zadanego pytania. Sąd dostrzegł, że konkretnych (szczegółowych) informacji w powyższym zakresie skarżący domagał się dopiero w piśmie (wniosku) z 2 stycznia 2023 r. Co się zaś tyczy pozostałych kwestii to Sąd uznał, że wykraczają one poza ramy tej sprawy (ograniczonej wnioskiem z 19 grudnia 2023 r. i odpowiedzią organu z 29 grudnia 2022 r.) i dotyczą innego (aczkolwiek powiązanego z wnioskiem z 19 grudnia 2022 r.) wniosku z 2 stycznia 2023 r. oraz że ewentualnie winny być one objęte odrębną skargą. Tutaj Sąd akcentuje, że - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Także zatem z uwagi na powyższe Sąd dalej idącą skargę oddalił. Orzekając jak w punkcie I, II i III wyroku Sąd działał na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a i art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a. (pkt IV wyroku). Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota kosztów odpowiada wartości wpisu sądowego, jaki uiścił skarżący inicjując postępowanie sądowe w sprawie.