IV SAB/Wr 191/14

|Sygn. akt IV SAB/Wr 191/14 | | , , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 12 grudnia 2014 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia NSA Ryszard Pęk, , Sędziowie, Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, , , Protokolant, asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r., sprawy ze skargi Z. R., na przewlekłość postepowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w przedmiocie rozpatrzenia podania z 15 maja 2014 r. w sprawie o stwierdzenie nieważności postanowienia SKO we W. z [...] kwietnia 2014 r. nr, [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, , oddala skargę., , , Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia jego podania z dnia 15 maja 2014 r. w oparciu o art. 235 k.p.a. pomimo wezwania do usunięcia prawa z dnia 23 czerwca 2014 r. odnośnie postanowienia SKO we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. postanowienia z dnia [...] lutego 2014r. Według skarżącego "doszło do rażącej bezczynności ze strony organu odwoławczego i przewlekłości postępowania , którym Kolegium naraża jego zdrowie i życie, skazując współobywatela na śmierć z głodu". Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podnosząc, że podanie skarżącego z dnia 15 maja 2014r. rozpatrzyło postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014r. o nr [...]. Zdaniem Kolegium nie można mówić bezczynności i przewlekłości postępowania w sytuacji, gdy organ administracji wydał orzeczenie, ale nie takie, jakiego oczekiwała strona, prezentująca własną, "autorską" koncepcję prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Podkreślić należy, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest instytucją nową, wprowadzoną z dniem 11 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz. 18). I tak podstawą orzekania przez sąd administracyjny w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania stanowi przepis art. 149 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślić przy tym należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu czy przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Istotne w sprawie jest także i to, że pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane ustawowo. Jednakże tak w doktrynie, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (vide: J. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70). Tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjęte zostało, że pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. Stwierdzenie, że w określonej dacie - a tą będzie data orzekania przez sąd administracyjny - można zakwalifikować postępowanie organu jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymaga zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowań (vide: J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydanie 11, Warszawa 2011, str. 238, także wyrok NSA z 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13 - CBOSA). Dokonując zatem oceny prowadzonego w niniejszej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postępowania administracyjnego, wszczętego podaniem skarżącego z dnia 15 maja 2014r. odnośnie postanowienia tegoż Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], a któremu to organowi skarżący zarzuca przewlekłość, należało mieć na uwadze tak przywołane wyżej regulacje prawne, jak i poczynione ogólnie rozważania. I tak Sąd oceniając, czy w niniejszej sprawie doszło do przewlekłości postępowania, obowiązany był uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania. Ocena ta wywiedziona zaś została w oparciu o akta administracyjne, ilustrujące przebieg zdarzeń i rozstrzygnięć w przedmiotowym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie analiza toku postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wszczętego opisanym wyżej wnioskiem (podaniem) skarżącego z dnia 15 maja 2014r. - nie potwierdziła zarzutów skarżącego co do przewlekłości tego postępowania. Niewątpliwe jest bowiem w sprawie, że postanowienie merytoryczne w tej sprawie Kolegium wydało w dniu [...] czerwca 2014 r., po rozpatrzeniu w/w żądania skarżącego, które wpłynęło do tegoż organu 15 maja 2014 r. Powyższe ustalenie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że żądanie skarżącego zawarte w jego wniosku (podaniu) z dnia 15 maja 2014r. - zostało załatwione w terminie przewidzianym do załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że poza opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] czerwca 20014r., Kolegium nie podejmowało żadnych innych czynności, które mogłyby przemawiać za przewlekłością postępowania. Takich okoliczności nie wskazuje także skarżący, a jedynie wyraża swoje niezadowolenie z treści podjętego w jego sprawie rozstrzygnięcia organu. Oceniając z tego punktu widzenia prezentowane przez skarżącego stanowisko wskazać należy, że sposób załatwienia jego sprawy, zawarty w konkretnym rozstrzygnięciu organu strona może kwestionować w drodze wykorzystania stosownych środków zaskarżenia w toku administracyjnego postępowania, a następnie w ramach kontroli sądowo-administracyjnej . W okolicznościach niniejszej sprawy, brak jest zatem podstaw do uznania, że Kolegium dopuściło się przewlekłości w sprawie w omawianym wyżej zakresie, albowiem wniosek skarżącego z dnia 15 maja 2014r. został załatwiony w terminie określonym do jej rozpatrzenia, przy wykorzystaniu prawnej formy działania, przewidzianej procedurą administracyjną. Stwierdzenie powyższego oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był do oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.