IV SAB/Wr 191/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 13 stycznia 2026 r. I. Z. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Zarządzeniem z 25 lutego 2026 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku skargi – poprzez przedłożenie kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu (na adres do doręczeń wskazany w skardze) w dniu 4 marca 2026 r. (k. 12 akt sądowych). Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691.; dalej: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio ponaglenia do organu wyższego stopnia. Tymczasem w rozpoznawanej natomiast sprawie – z treści odpowiedzi na skargę oraz ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie – jednoznaczne wynika – że skarżący powyższego warunku nie spełnił. Skarżący nie wyczerpał bowiem przysługujących środków zaskarżenia, jakie przewiduje przepis art. 52 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., gdyż przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego nie wniósł ponaglenia do właściwego organu. Mając to na uwadze oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.