IV SAB/Wr 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Starosty J. w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę K. B. wniósł skargę na bezczynność Starosty J. w przedmiocie przyznania zasiłku przedemerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pismem z dnia [...]r. zwrócił się do skarżącego o udzielenie informacji czy składał do Wojewody D. zażalenie – w trybie art. 37 § 1 kpa – na bezczynność Starosty J. w wyżej opisanym przedmiocie. W piśmie z dnia [...]r. skarżący oświadczył, że nie składał zażalenia na bezczynność Starosty J. do Wojewody D., ponieważ sądził, że sprawa jest ciągle w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ "Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich". Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji z prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwości podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie spraw w terminie określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ, do którego zażalenie takie wpłynęło, jeżeli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podejmuje środki zapobiegające naruszania terminów załatwienia sprawy w przyszłości, co wynika z § 2 tegoż art. 37 kpa. Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa, a organ ten ustosunkował się do tego wystąpienia bądź organ zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwa wówczas gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący w piśmie z dnia [...]r. oświadczył, iż nie wniósł zażalenia do Wojewody D. – w trybie art. 37 § 1 kpa. Zatem stwierdzić należy, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia. Niespełnienie przez skarżącego warunku określonego art. 52 § 1 określonej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powoduje, że skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.