IV SAB/Wr 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Ogólnopolski Akademicki Związek Zawodowy w W., reprezentowany przez Prezesa Związku J. B., pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 stycznia 2011 r. Do dnia dzisiejszego nie wykonano wezwania Sądu. Nadesłano natomiast pismo procesowe zawierające oświadczenie w przedmiocie cofnięcia niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przy czym, przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 923/08, Lex 527696). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym przez Sąd terminie, nie usunięto braków formalnych wniesionej skargi. W tej sytuacji skarga, na podstawie wyżej wskazanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.