IV SAB/Wr 201/26

WyrokWSA we Wrocławiu2026-07-30

Skład orzekający: Katarzyna Radom, Aneta Brzezińska, Andrzej Nikiforów

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a jeśli tak, czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, jednak uznał, że nie nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym umorzono postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, a dalej idącą skargę oddalono. Zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Stan faktyczny
H. Y. złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności organu oraz zobowiązania go do rozpoznania wniosku. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
I. Stwierdzono bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku strony w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. Umorzono postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku; III. Oddalono dalej idącą skargę; IV. Zasądzono od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz H. Y. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Aneta Brzezińska, sędzia WSA Andrzej Nikiforów, po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy I. stwierdza bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku strony w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, o którym mowa w pkt I sentencji wyroku; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza Wojewody Dolnośląskiego na rzecz H. Y. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło