IV SAB/Wr 203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 89/14 odrzucającym skargę Z. R. i odmawiającym zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 18 listopada 2013 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 89/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R., dalej: skarżący, na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 18 listopada 2013 r. Postanowieniem tym Sąd jednocześnie odmówił zawieszenia postępowania sądowego (pkt II). Postanowienie z dnia 14 sierpnia 2014 r. stało się prawomocne w dniu 19 września 2014 r. W dniu 25 sierpnia 2014 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 89/14 podnosząc, że postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia, gdyż dowody okazały się fałszywe a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego oraz, że w sprawie mógł zapaść wyrok Sadu, gdyż sprawca (sędzia sądu administracyjnego) nie podlega orzecznictwu Polskich Sądów Karnych. Jednocześnie skarżący domagał się przywrócenia ewentualnego terminu do wniesienia skargi ze względu na brak pouczenia i oczywistość zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego należy uznać już na samym wstępie tych rozważań za bezprzedmiotowy skoro w samej skardze stwierdza skarżący, że ten środek prawny składa w terminie. Skarga o wznowienie postępowania sądowego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w przypadku zaistnienia ustawowej podstawy wznowienia. Przy czym badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia takiej skargi i powołanych w niej podstaw wznowienia. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze, a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (VII) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z art. 270 p.p.s.a. wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego przysługuje od prawomocnego orzeczenia, które zakończyło postępowanie w sprawie. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jako przedwczesne, skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania. Bieg zatem terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dniu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że w sprawie niniejszej skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 89/14, w dniu 25 sierpnia 2014 r., to jest w dniu, w którym orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 89/14 nie uzyskało jeszcze waloru prawomocności. Z akt sprawy IV SAB/Wr 89/14 wynika, że postanowienie kończące postępowanie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej zostało wysłane stronom w dniu 18 sierpnia 2014 r. Skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 89/14 zakończonej postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. odrzucającym skargę skarżący złożył w dniu 25 sierpnia 2014 r., a więc przed uprawomocnieniem się ww. postanowienia z dnia 14 sierpnia 2014 r. Tymczasem z art. 270 p.p.s.a wynika, że dopiero z chwilą uprawomocnienia się postanowienia z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżący mógłby wnieść skargę o wznowienie postępowania. W tej sytuacji, wobec niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 89/14, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i art. 276 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.