IV SAB/Wr 204/13

|Sygn. akt IV SAB/Wr 204/13 | , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 17 czerwca 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , Sędziowie, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , , Protokolant, Paulina Szpakowska, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r., sprawy ze skargi Z. R., na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., w przedmiocie rozpatrzenia wniosków w sprawie przyznania zasiłku z pomocy społecznej, , oddala skargę, , Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. Z. R. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 2 maja 2013 r., 3 czerwca 2013 r. i 2 lipca 2013 r. o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej. Podał, że przed wniesieniem skargi wypełnił obowiązek z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy i przewlekłość postępowania w sprawie w.w. wniosków. W motywach uzasadnienia podał m.in., że organ przedłużał postępowanie w sprawie, nie wyjaśniono wszystkich kwestii wynikających z jego wniosków, a decyzje zapadły w dwóch sprawach po ustawowym terminie. Zarzucił organom dowolność w interpretacji prawa, co uniemożliwia mu dalszą finansową pomoc gminy. Opisał nieprawidłowy – jego zdaniem – sposób postępowania organów w jego sprawach oraz powołał się na swoją trudną sytuację majątkową i życiową. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. W motywach podano m.in., że postępowanie administracyjne wszczęte z wniosków Z. R. zostało zakończone wydaniem z upoważnienia Prezydenta W. przez Kierownika ZTPS nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej dziewięciu decyzji administracyjnych: 1. z dnia 5 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku okresowego. 2. z dnia 5 sierpnia 2013 roku - nr [...] – odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. 3. z dnia 5 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. 4. z dnia 22 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku okresowego. 5. z dnia 22 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. 6. z dnia 22 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. 7. z dnia 29 sierpnia 2013 roku - nr [...] – odmowa pomocy w formie zasiłku okresowego. 8. z dnia 29 sierpnia 2013 roku - nr [...] - odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. 9. z dnia 29 sierpnia 2013 roku - nr [...] – odmowa pomocy w formie zasiłku celowego. W dalszej kolejności stwierdzono, że załatwienie w/w spraw nastąpiło bez zbędnej zwłoki w terminie ustalonym w myśl art, 36 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Na gruncie postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki - art. 35 § 1 k.p.a. Natomiast dalsze przepisy wskazują, że niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ - art. 35 § 2 k.p.a. Natomiast art. 35 § 3 k.p.a. stanowi, że "załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania". Co więcej, jak wynika z § 5 tegoż przepisu do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Następnie skonstatowano, że postępowanie administracyjne w sprawie z wniosków Z. R. z dnia 2 maja 2013 roku, 3 czerwca 2013 roku i 2 lipca 2013 roku o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej było przedłużane z urzędu z przyczyn nie leżących po stronie organu. O fakcie i przyczynach przedłużenia tego postępowania oraz o nowym terminie załatwienia sprawy Z. R. został prawidłowo poinformowany przez tut. Ośrodek, zawiadomieniami z dnia 3 czerwca 2013 roku, 3 lipca 2013 roku i 1 sierpnia 2013 roku. Stwierdzono, że przyczyną przedłużenia postępowania administracyjnego było uniemożliwianie przez Z. R. przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego. Podnoszony przez Z. R. wobec Ośrodka zarzut bezczynności w przedmiocie załatwienia i wydania decyzji w związku z wnioskami o pomoc jest bezzasadny. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego artykułu, Z tego unormowania wynika zatem, że bezczynność może odnosić się do tych sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W toku całego postępowania organ pomocowy nie pozostawał w bezczynności, podejmując z urzędu szereg czynności wynikających z przepisów prawa, mających na celu możliwie szybkie załatwienie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kontroli sądów administracyjnych podlega bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach wskazanych w punktach 1- 4a art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a tj. w sytuacji braku wydania decyzji, zaskarżalnego postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, skarżący wystąpił w dniu 4 listopada 2013 roku ze skargą na bezczynność organu w postępowaniu dotyczącym wniosków z dnia 2 maja 2013 roku, 3 czerwca 2013 roku i 2 lipca 2013 roku o udzielenie pomocy. Na wstępie należy wskazać że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeżeli pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawie podlegającej załatwieniu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej powinien zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Celem skargi na bezczynność jest zatem doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się na specyfikę badania skarg na bezczynność, która polega na tym, że sąd ogranicza się do skontrolowania, czy organ rzeczywiście nie podjął działania, do którego był zobowiązany. Poza zakresem kontroli Sądu pozostaje natomiast prawna poprawność czynności załatwiających zgłoszone żądanie. Mówiąc inaczej, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (wyrok NSA z 17.12. 2013 r. , sygn. akt I OSK 114/13). Odnosząc się do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że wniesienie skargi na bezczynność organu w związku ze złożeniem przez skarżącego pism z dnia 2 maja, 3 czerwca i 2 lipca 2013 r. zostało poprzedzone, stosownie do treści art. 37 k.p.a. zażaleniem, m.in. z dnia 7 sierpnia 2013 r. złożonym przez skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., które postanowieniem z dnia [...] uznano za nieuzasadnione. Przechodząc do meritum sprawy stwierdzić należy, że podnoszony przez Z. R. wobec Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. zarzut bezczynności w przedmiocie załatwienia sprawy i wydania decyzji w związku z wnioskami o pomoc jest bezzasadny. Postępowanie administracyjne w sprawie z wniosków Z. R. z dnia 2 maja 2013 roku, 3 czerwca 2013 roku i 2 lipca 2013 roku o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej było przedłużane z urzędu z przyczyn nie leżących po stronie organu. O fakcie i przyczynach przedłużenia tego postępowania oraz o nowym terminie załatwienia sprawy Z. R. został prawidłowo poinformowany przez tut. Ośrodek, zawiadomieniami z dnia 3 czerwca 2013 roku, 3 lipca 2013 roku i 1 sierpnia 2013 roku. Przyczyną przedłużenia postępowania administracyjnego było uniemożliwianie przez Z. R. przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego. Podkreślić należy, że wskazanymi na wstępie decyzjami, postępowanie administracyjne zostało zakończone w dniach 5 sierpnia 2013 roku, 22 sierpnia 2013 roku i 29 sierpnia 2013 roku. W toku całego postępowania organ pomocowy nie pozostawał w bezczynności, podejmując z urzędu szereg czynności wynikających z przepisów prawa, mających na celu możliwie szybkie załatwienie sprawy. Dokumentują to akta administracyjne sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku organu o odrzucenie skargi, skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. H.B.30.06.2015 r.