IV SAB/Wr 207/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia i wydania orzeczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 października 2013 r. [...] wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia i wydania orzeczenia. Na zarządzenie Sędziego z dnia 23 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 2 stycznia 2014 r., zatytułowanym "Wniosek o przeprowadzenie dowodu", skarżący oświadczył, iż pismem z dnia 4 września 2013 r. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa warunkującego możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu. Podniósł, że na stronie drugiej, w zdaniu dwunastym, pisma z dnia 26 listopada 2013 r. nr [...] Kolegium potwierdziło złożenie takiego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze, że w administracyjnym toku postępowania przepisy prawa nie przewidują organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do tego organu. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wyczerpał ten tryb postępowania przed wniesieniem skargi, tj. nie wezwał właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Okoliczności tej, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie potwierdziła treść pisma z dnia 26 listopada 2013 r., nr [...]. Pismo to stanowi odpowiedź na skargę [...] zarejestrowaną w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SAB/Wr 206/13. Z powołanej odpowiedzi na skargę wynika, że pismem z dnia 4 września 2013 r. skarżący wezwał Kolegium do doręczenia mu na adres domowy "decyzji Kolegium na moje podania z dnia 15 lipca 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności Postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2013 r. (...)". Opisany stan rzeczy potwierdza, znajdujące się w aktach sprawy sygn. akt IV SAB/Wr 206/13, wniesione przez skarżącego do Kolegium "Wezwanie" z dnia 4 września 2013 r. Jest ono zgodne w swej treści z tym, co podaje organ w odpowiedzi na skargę. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący nie dopełnił wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.