IV SAB/Wr 208/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, odwołania Z. R. od zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 208/13 w przedmiocie odmowy sprostowania protokołu rozprawy z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia i wydania orzeczenia postanawia: oddalić odwołanie. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 208/13 przewodniczący składu orzekającego, po rozpoznaniu wniosku Z. R. (zwanego dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) odmówił sprostowania protokołu rozprawy z dnia 23 kwietnia 2015 r. przeprowadzonej w celu rozpoznania sprawy ze skargi wnioskodawcy na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenie i wydania orzeczenia. Wskazane zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. wnioskodawca wystąpił z zażaleniem na powyższe zarządzenie wskazując, że składa je zgodnie z otrzymanym pouczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w myśl art. 103 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. Dostrzegając wadliwość pouczenia strony skarżącej o przysługującym jej środku zaskarżenia zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego z dnia 11 maja 2015 r. należy przede wszystkim zauważyć, że nie może ono stanowić samoistnej podstawy do przyznania stronie prawa do występowania z zażaleniem w sytuacji, gdy – na podstawie przepisów ustawy – w istocie przysługuje jej inny środek służący do kwestionowania tego rodzaju decyzji procesowych. Niemniej jednak biorąc pod uwagę brak zawinienia strony w powstaniu wskazanej wadliwości, a także spełnienie warunków formalnych (zachowanie terminu, skierowanie pisma do tut. Sądu) związanych z wniesieniem odwołania od zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego, Sąd postanowił rozpatrzyć merytorycznie pismo strony skarżącej z 29 czerwca 2015 r. w zakresie odnoszącym się do niniejszej sprawy. Uzasadniając wniesiony środek zaskarżenia strona wskazała jedynie, że składa je zgodnie z pouczeniem "(...) mimo, iż jest ono ewidentną prowokacją mającą na celu naruszenie moich dóbr osobistych, bowiem takie zażalenie do NSA mi nie przysługuje ani za zarządzenie ani na postanowienie zawarte w wyroku." W dalszej treści pisma skarżący nie odniósł się w ogóle do kwestii sprostowania protokołu rozprawy z dnia 23 kwietnia 2015 r. Zgodnie ze swoim stanowiskiem wyrażonym w piśmie z dnia 24 kwietnia 2015 r. strona domagała się sprostowania protokołu i otwarcia rozprawy z uwagi na posiadane przez nią dowody (w postaci nagrań elektronicznych), świadczące o odroczeniu zamknięcia rozprawy na dzień 5 maja 2015 r. i wyznaczeniu jej siedmiodniowego terminu na doręczenie pisma Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 16 września 2013 r. Żądanie strony skarżącej nie zasługiwało jednak na uwzględnienie, albowiem protokół rozprawy został sporządzony w sposób prawidłowy i nie było podstaw do jego sprostowania. Z treści tego protokołu jednoznacznie bowiem wynika, że sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia, czego nie można utożsamiać z "odroczeniem zamknięcia rozprawy", jak twierdzi strona, czy też odroczeniem rozprawy, jak wynika to z przepisów ustawy procesowej. Odroczenie ogłoszenia orzeczenia na dzień 5 maja 2015 r. związane było z dopuszczonym przez sąd dowodem w postaci wskazanego powyżej pisma Ministra, do którego złożenia skarżący został zobowiązany w terminie siedmiu dni od dnia przeprowadzenia rozprawy. Należy jednak podkreślić, że dowód ze przedmiotowego dokumentu sąd postanowił przeprowadzić poza zamkniętą już rozprawą. Uprawnienie sądu do podjęcia wskazanej czynności procesowej wynikało zaś z przepisu art. 113 § 2 p.p.s.a., umożliwiającego zamknięcie rozprawy również w przypadku, gdy ma być przeprowadzony jeszcze uzupełniający dowód z dokumentów znanych stronom, a przeprowadzenie rozprawy co do tego dowodu sąd uzna za zbyteczne. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że odwołanie skarżącego nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 103 p.p.s.a., orzeczona jak w sentencji niniejszego postanowienia.