IV SAB/Wr 21/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. M. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Pismem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił się do skarżącego o podanie, czy w związku z niezałatwieniem w terminie przez Komendanta Miejskiego Policji we W. sprawy wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi, do pisma z dnia [...] r. skarżący dołączył "skargę" z dnia [...] r. skierowaną do Komendanta Głównego Policji w W. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie niewypłacenia skarżącemu należnych świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi np. (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98 - Lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 §1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 Kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 p.p.s.a. dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę do Komendanta Głównego Policji w W. na Komendanta Miejskiego Policji we W. w związku z nieprzestrzeganiem przez niego obowiązujących procedur. Skarga ta wypełniła znamiona skargi powszechnej w rozumieniu art. 227 i n. kpa. Tymczasem warunkiem złożenia skargi do sądu jest wyczerpanie trybu zażaleniowego. Zażalenie takie służyło zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 ze zm.), do organu wyższego stopnia - Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Reasumując, wymóg "wyczerpania środków zaskarżenia" ma merytoryczny, a nie formalny charakter, co oznacza, że w każdym wypadku stwierdzenia braku spełnienia takiej przesłanki sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić z powodu jej niedopuszczalności. Mając powyższe na uwadze, Sąd w niniejszej sprawie uznał, że wymóg art. 52 §1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony. W dacie wniesienia skargi na bezczynność postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.