IV SAB/Wr 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D.-Z. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Wójta Gminy N. na rzecz skarżącej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. K. D.-Z.h (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że wnioskiem z dnia 20 grudnia 2017 r. , złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej , mzwróciła się o nadesłanie kopii (skanów) wszystkich umów zawartych bądź wykonywanych w 2016 r., mających za przedmiot świadczenie na rzecz gminy usług w zakresie obsługi prawnej, w tym reprezentację przed sądami powszechnymi i administracyjnymi oraz przed organami ścigania i organami władzy publicznej. Ponadto strona wystąpiła również o wskazanie trybu w jakim doszło do wyboru podmiotu świadczącego usługi, o ile nie wynika to wprost z treści zawartej umowy. Do dnia wniesienia skargi podmiot zobowiązany nie ustosunkował się w żaden sposób do powyższego żądania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wnioskują o jej odrzucenie lub oddalenie , jednocześnie przyznał, że nie udzielił skarżącej odpowiedzi na złożony przez nią wniosek w terminie określonym ustawa o dostępie do informacji publicznej z uwagi na liczne obowiązki związane z dużą ilością spraw wpływających do organu . Nadto organ podniósł , że żądane informacje zostały przesłane stronie na podany przez nią adres poczty elektronicznej w dniu 23 stycznia 2018 r. Pismem procesowym z dnia 19 lutego 2018 r. skarżąca – wobec udzielenia jej żądanej informacji publicznej – cofnęła skargę oraz wniosła o umorzenie postępowania i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania (opłaty od skargi i kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z przytoczonego przepisu, sąd umarza postępowanie m.in. wówczas, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę albo gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Do innych przyczyn bezprzedmiotowości postępowania należy zaliczyć m.in. przypadek określony w art. 54 § 3 p.p.s.a., a więc sytuacja, w której skarżony organ we własnym zakresie uwzględni w całości wniesioną skargę. W sprawach w przedmiocie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej może to oznaczać, że podmiot zobowiązany udzieli stronie skarżącej żądanej przez nią informacji w pełnym zakresie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Pozostaje bowiem poza sporem między stronami fakt , że organ po wniesieniu przedmiotowej skargi, udostępnił stronie w dniu 23 stycznia 2018 r. wszystkie żądane przez nią informacje. Przyjąć zatem należy ,że po zainicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego organ uwzględnił w całości wniesioną przez stronę skargę w trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wobec tego uznać należy że oświadczenie o cofnięciu skargi było ściśle powiązane z uprzednim uwzględnieniem przez organ w całości wniesionej przez stronę skargi. Przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie winno być więc nie tyle samo cofnięcie skargi, co całokształt okoliczności faktycznych i prawnych, w następstwie którego strona złożyła oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi . Nie budzi wątpliwości, że organ, przesyłając stronie żądane przez nią umowy dotyczące prowadzonej obsługi prawnej, wyczerpał przedmiot niniejszego postępowania, którym była bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Postępowanie sądowe stało się w takiej sytuacji bezprzedmiotowe, gdyż wszelkie żądane przez skarżącą dane zostały jej udostępnione. Stwierdzenie powyższego obligowało Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej radcę prawnego zalicza się m.in. jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz koszty sądowe. Na tej podstawie zasądzono na rzecz strony skarżącej poniesione przez nią koszty sądowe w postaci wpisu od skargi (100 złotych) oraz koszty zastępstwa procesowego (480 złotych), w wysokości wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) , o czym orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia.