IV SAB/Wr 212/15

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata, ustanowionego z urzędu, D. H. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. S. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 27,60 zł, czyli ogółem 147,60 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 września 2015 r .przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Dnia 10 września 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata D. H. Pismo to wpłynęło do Sądu w dniu 15 września 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2015 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne trybie uproszczonym. Wyrokiem z dnia 23 września 2015 r. wydanym w trybie uproszonym Sąd oddalił skargę. Odpis sentencji tego wyroku został doręczony pełnomocnikowi z urzędu w dniu 28 września 2015 r. Pismem z dnia 29 września 2015 r. pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o doręczenie odpisu tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wyrok ten został doręczony pełnomocnikowi z urzędu w dniu 23 października 2015 r. (k-56). Następnie, pismem z dnia 29 października 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym następnego dnia, pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, w której wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym obejmujących wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii i jednocześnie oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone nawet w części. Pismem Sądu z dnia 5 listopada 2015 r. zwrócono się do pełnomocnika z urzędu o nadesłanie odpisu opinii celem doręczenia przez Sąd stronie skarżącej, w trybie art. 177 § 4 p.p.s.a. Wraz z pismem z dnia 9 listopada 2015 r. pełnomocnik przesłał wymagany odpis opinii i jednocześnie poinformował, że doręczył ją drogą listowną stronie skarżącej. Pismem Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. doręczono skronie skarżącej odpis opinii. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia, pismem z dnia 29 października 2015 r., opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej rozporządzenia). Przepis art. 253 § 1 powołanej ustawy stanowi, że o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. W przypadku, gdy ustanowienie pełnomocnika ma nastąpić po wydaniu orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna, sąd zawiadamia o tym właściwą radę. Z ust. 2 tego przepisu wynika zaś, że okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w § 1, wyznacza pełnomocnika, zawiadamiając o tym niezwłocznie pełnomocnika oraz sąd. W zawiadomieniu kierowanym do sądu właściwa rada wskazuje imię i nazwisko wyznaczonego pełnomocnika oraz jego adres do doręczeń. W przypadku ustanowienia pełnomocnika po wydaniu orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna, właściwa rada informuje również niezwłocznie sąd o dacie zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. W myśl art. 177 § 4 powołanej ustawy jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Natomiast stosownie do § 5 art. 177 powołanej ustawy przepisu § 4 zdanie trzecie nie stosuje się, jeżeli sąd stwierdzi, że opinia nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. W takim przypadku sąd zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych, która wyznacza innego pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie Sąd stosownie do art. 177 § 4 powołanej ustawy przesłał, pismem z dnia 16 listopada 2015 r., odpis opinii stronie i nie skorzystał z regulacji przewidzianej w art. 177 § 5 ustawy. Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej lub sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1, dotyczącym postępowania sądowego w I instancji, wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi zatem 50% stawki minimalnej, czyli 120 zł (50 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Przepisy powołanego rozporządzenia nie uzależniają przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w II instancji, które obejmuje m. in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, od faktu przyznania lub odmowy przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Przesłanka decydującą o wysokości przyznanego wynagrodzenia, o którym mowa w § 18 ust 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, obejmującego 50 % stawki minimalnej, jest bowiem prowadzenie przez tego samego pełnomocnika sprawy w postępowaniu sądowym zarówno w I jak i w II instancji, bez względu na to, czy pełnomocnikowi temu zostało przyznane bądź też odmówiono przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Mając powyższe na uwadze, należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 147,60 zł (wynagrodzenie: 120 zł + podatek VAT: 27,60 zł =147,60 zł). Z tych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.