IV SAB/Wr 214/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-01-17

Skład orzekający: Alojzy Wyszkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego może zostać wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, w tym Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku braku organu wyższego stopnia nad SKO, konieczne jest wcześniejsze wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego trybu skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie wykazał tej okoliczności, mimo skutecznego doręczenia wezwania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 września 2013 r. [...] wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. Na zarządzenie Sędziego z dnia 19 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 24 grudnia 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wykazał, że wezwał stosowny organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze, że w administracyjnym toku postępowania przepisy prawa nie przewidują organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do tego organu. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wyczerpał ten tryb postępowania przed wniesieniem skargi, tj. nie wezwał właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Okoliczności tej, pomimo wezwania Sądu, nie wykazał również sam skarżący. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący nie dopełnił wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło