IV SAB/Wr 216/13

Wrocław, 30 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na przewlekłość postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku z pomocy społecznej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowoadmnistracyjnego. Z. R. wniósł we dniu 13 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku z pomocy społecznej. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r., skarżący, powołując się na sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 254/13 oraz IV SA/Wr 255/13, wniósł o zawieszenie postępowania w powyższej sprawie, do czasu prawomocnego zakończenia się postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień SKO we W. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] i [...] oraz [...] i [...]. Według skarżącego rozstrzygnięcie w tych sprawach jest istotne dla niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (zwana dalej: p.p.s.a.) wymienia w sposób taksatywny sytuacje, w których sąd administracyjny zawiesza z urzędu, obligatoryjnie albo fakultatywnie, toczące się przed nim postępowanie (art. 56, art. 124 § 1 i art. 125 § 1). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może także zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli: 1) rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowo-administracyjnej, 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście. A zatem zawieszenie postępowania na podstawie cytowanego art. 125 powołanej ustawy ma charakter fakultatywny i ewentualne wystąpienie przesłanek określonych w § 1 tego artykułu nie powoduje jeszcze obowiązku zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające zawieszenie z urzędu postępowania sądowoadministracyjnego. Rozstrzygnięcie bowiem w sprawie skargi przewlekłości postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku z pomocy społecznej, nie pozostaje w jakimkolwiek normatywnym związku z ze sprawą wniosku o stwierdzenie nieważności postanowień SKO we W. z dnia 1 października 2013 r., o wskazanych numerach, które odmawiały stwierdzenie nieważności postanowień w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji SKO we W. przyznania zasiłku okresowego i celowego. Wobec czego Sąd jest w stanie dokonać w przedmiotowej sprawie oceny czy zachodzi przewlekłość postępowania w kwestii rozpatrzenia wniosku z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku z pomocy społecznej, zaś orzeczenie jakie zapadnie w postępowaniu administracyjnym wskazanym we wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania nie będzie stanowić podstawy rozstrzygnięcia w toczącym się postępowaniu dotyczącym tej sprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 56 p.p.s.a. w związku z art. 124 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.