IV SAB/Wr 22/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanowił: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. M. R. wniósł skargę na "bezczynność M. K. Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W.", która nie odpowiedziała na pismo z dnia 25 stycznia 2008 r. W przedmiotowym piśmie skarżący podniósł, że wykazał "mylność i niejasność jej oskarżeń go o czyny kryminalne w związku z wydatkowaniem i rozliczaniem otrzymanej 2 lipca 2007 r. dotacji unijnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej w ramach projektu EFS - Aktywność Twoją Szansą". Podał, że poprosił w nim o sprecyzowanie zarzutów, w celu wyjaśnienia kierowanych wobec niego podejrzeń. Podniósł, że otrzymanie odpowiedzi na podane pismo jest koniecznym warunkiem do sformułowania pozwu do Sądu Rejonowego. Pismem Sądu z dnia 4 sierpnia 2008 r. poinformowano skarżącego o treści art. 3 p.p.s.a. określającego granicę kognicji sądów administracyjnych i wezwano do dokładnego określenia, który z wymienionych w nim aktów, mimo obowiązku prawnego, nie został wydany przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 5 września 208 r. powtórzył, że przedmiotem skargi jest uchylanie się i zwłoka w odpowiedzi na jego pismo z dnia 25 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie skarżący mimo wezwania Sądu nie wskazał, jaki akt - mimo istnienia obowiązku prawnego - nie został wydany przez Dyrektora PUP we W. Z akt sprawy wynika, że zdaniem urzędu pracy, skarżący nie wykonał zobowiązań umownych dotyczących rozliczenia przyznanej kwoty dotacji oraz nie przedłożył wymaganej dokumentacji. Zgodnie z art. 46 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 101) roszczenia związane z tym obowiązkiem dochodzone są na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Z treści pisma z dnia 25 stycznia 2008 r. wynika natomiast, że zawiera ono polemikę ze stanowiskiem PUP we W. w przedmiocie zwrotu dotacji unijnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Sąd administracyjny nie jest właściwy do zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi na pismo będące składnikiem korespondencji między stronami, jeżeli z powyższego nie wynika obowiązek organu do podjęcia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków o charakterze publicznoprawnym. Skarżący sam zaznaczył, że otrzymanie odpowiedzi jest dlań warunkiem koniecznym do sformułowania pozwu do sądu cywilnego. Oznaczałoby to, że postępowanie przed WSA miałoby w istocie na celu uzyskanie dowodu, który miałby być wykorzystany w postępowaniu przed sądem powszechnym. Sąd administracyjny nie jest organem, który prowadzi postępowanie dowodowe na rzecz sądów powszechnych. Jeżeli skarżący skieruje sprawę na drogę postępowania cywilnego, to rzeczą sądu powszechnego będzie samodzielne przeprowadzenie postępowania dowodowego i wydanie orzeczenia w sprawie. Jeżeli skarżący zarzuca organowi określone uchybienia w sprawie prawidłowości jego pracy, to może powyższe skarżyć na drodze postępowania skargowego przewidzianego w kodeksie postępowania administracyjnego. W związku z tym, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.