IV SAB/Wr 22/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie o ukaraniu grzywną w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie doręczenia decyzji postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R., dalej skarżący, na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie doręczenia decyzji wydanych po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w W.: - z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku okresowego oraz - z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu tut. Sąd wskazał, że czynność doręczenia decyzji nie jest czynnością z zakresu administracji, podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem skarga została odrzucona, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi tut. Sąd nie zawarł w postanowieniu z dnia 28 lutego 2013 r. rozstrzygnięcia w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. Postanowienie z dnia 28 lutego 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2013 r. Pismem z dnia 11 marca 2013 r. skarżący wniósł o uzupełnienie sentencji postanowienia z dnia 5 marca 2013 r. o dodatkowe orzeczenie z wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny oraz o doprecyzowanie sentencji postanowienia w przedmiocie od jakich decyzji wniesiono odwołania. Kolejnym pismem z dnia 11 marca 2013 r. skarżący wniósł zażalenie, na podstawie art. 194 § 1 pkt 10 w związku z art. 159 p.p.s.a., "na ewentualne Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2013r w przedmiocie ukarania organu samorządowego grzywną za rażące naruszenie prawa i przewlekłość postępowania w kwestii doręczenia wydanych decyzji z dnia [...] października 2012r. nr [...] i SKO [...]." Wskazał, że w związku ze złożonym w tym samym dniu wnioskiem o uzupełnienie sentencji doręczonego mu postanowienia z dnia 5 marca 2013 r. domaga się ukarania organu samorządowego i wymierzenia mu grzywny w pełnej ustawowej wysokości za rażące naruszenie prawa i przewlekłość w doręczeniu wydanych decyzji z dnia [...] października 2012 r. W uzasadnieniu podał, że na postanowienie Sądu o ukaraniu grzywną przysługuje mu zażalenie, które wnosi się w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, a zgodnie z art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, zatem składa zażalenie na postanowienie o ukaraniu organu grzywną. Postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie sentencji postanowienia tut. Sądu z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 odrzucającego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie doręczenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, wymienione w tym przepisie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie, na podstawie art. 194 § 1 pkt 10 w związku z art. 159 p.p.s.a., "na ewentualne Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2013r w przedmiocie ukarania organu samorządowego grzywną za rażące naruszenie prawa i przewlekłość postępowania w kwestii doręczenia wydanych decyzji z dnia [...] października 2012r. nr [...] i [...]." Na wstępie wyjaśnić należy, że skarga wniesiona do tut. Sądu przez skarżącego pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. została rozpoznana postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13, a nie jak podaje skarżący postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 tut. Sąd odrzucił skargę skarżącego. Następnie postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 tut. Sąd oddalił wniosek skarżącego z dnia 11 marca 2013 r. o uzupełnienie postanowienia tut. Sądu z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 22/13 w przedmiocie ukarania organu grzywną oraz doprecyzowania sentencji orzeczenia. Wskazać należy, że Sąd nie zawarł w postanowieniu z dnia 28 lutego 2013 r. rozstrzygnięcia w przedmiocie ukarania organu grzywną, bowiem nie miał podstaw do samodzielnego zastosowania regulacji art. 149 § 2 p.p.s.a., tj. wymierzenia organowi grzywny, w sytuacji gdy nie zobowiązał organu do stosownego działania na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a, a zobowiązania takiego nałożyć nie mógł w sytuacji, gdy wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro w niniejszej sprawie nie zostało wydane postanowienie o ukaraniu organu grzywną wniesienie zażalenia na nieistniejące postanowienie jest niedopuszczalne. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.