IV SAB/Wr 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania decyzji o przyznaniu równoważnika za remont mieszkania postanawia odrzucić skargę. W skardze z dnia 29 marca 2009 r. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. K. zarzucił, iż Komendant Wojewódzki Policji uchyla się od wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika za remont mieszkania. W uzasadnieniu podał, że decyzją z dnia[...] . nr [...] Komendant Powiatowy Policji w Ś. stwierdził wygaśnięcie decyzji o przyznaniu mu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W dniu 30 grudnia 2008 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z wnioskiem o wypłatę równoważnika za lata 2006-2008. W odpowiedzi Komendant Powiatowy Policji w Ś. pismem z dnia 30 grudnia 2008 r. poinformował go powołując się na znowelizowane w 2005 roku przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika ze remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. nr 100, poz. 919 ze zm.), że brak jest podstaw do wypłaty przedmiotowego świadczenia. Skarżący pismem z dnia 10 stycznia 2009 r. zakwestionował stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia 30 grudnia 2009 r. wnosząc o "ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, nakazującej wypłatę równoważnika w trybie administracyjnym". Postanowieniem z dnia 11 marca 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził niedopuszczalność odwołania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem sędziego z dnia 1 czerwca 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. skarżący składał zażalenie do Komendanta Głównego Policji w W. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 12 czerwca 2009 r. podał, że nie składał w tej sprawie zażalenia do Komendanta Głównego Policji na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę, w tym także skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, tj. oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia 12 czerwca 2009 r., złożonego w wyniku wykonania zarządzenia sędziego do usunięcia braku formalnych skargi, przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył do organu administracji wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Komendant Główny Policji w W. (art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity Dz. U. nr 43, poz. 277 ze zm.), zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został więc spełniony, co czyni skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.