IV SAB/Wr 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego, okresowego, celowego, celowego specjalnego wskutek skargi kasacyjnej skarżącej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. wydanym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. odrzucił skargę Z. Dz. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego, okresowego, celowego, celowego specjalnego Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 8 lipca 2010 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia od niego skargi kasacyjnej. W dniu 12 lipca 2010 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym pismo procesowe nazwane sprzeciwem, sporządzone przez siebie, w którym zakwestionowała wydane w sprawie postanowienie oraz wniosła o "rewizję nadzwyczajną do SN w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 23/10". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 §1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem ( art. 175 §1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 §3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo pouczył skarżącą o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo powyższego pouczenia skarżąca sama sporządziła i wniosła do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe nazwane zażaleniem, będące w istocie skargą kasacyjną. Skarżąca nie należy do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.