IV SAB/Wr 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: M. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę: II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 20 listopada 2024 r. M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane w sentencji przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2025 r., pismem z dnia 17 stycznia 2025 r., wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. Wskazano, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiu dni, będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Przesyłkę sądową zawierającą odpis ww. zarządzenia z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia Skarżącemu złożono w placówce pocztowej w dniu 23 stycznia 2025 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono stronę skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano na kolejne 7 dni. Skarżący, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrał przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 6 lutego 2025 r. (k. 15 akt sądowych). W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wynika natomiast, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. – i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (zob.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, dostępna w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanej wyżej uchwale NSA stwierdził m.in., że wniesienie pisma zawierającego wszystkie wymagane elementy, a także uzupełnienie jego braków niewątpliwie należy zaliczyć do czynności strony. Przyjęty w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. W związku z tym nie można oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia Skarżącemu - dwukrotnie awizowano w dniach 23 stycznia 2025 r. i 31 stycznia 2025 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 15 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 6 lutego 2025 r. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 13 lutego 2025 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.