IV SAB/Wr 230/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego [...] we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2019 r. J. M. (dalej: strona, skarżący, wnioskodawca) zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego [...] we W. (dalej: Prezes Sądu Rejonowego, organ) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia (po odpowiednim zanonimizowaniu danych skazanych) treści wyroku z dnia [...] marca 2019 r., o którym mowa w linku: [...]. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] lipca 2019 r., organ poinformował skarżącego, że wnioskodawca nie sprecyzował swojego żądania, tj. nie wskazał sądu, który wydał wyrok z dnia [...] marca 2019 r., ani sygnatury tego wyroku. Zdaniem Prezesa Sądu Rejonowego, informacja o której udostępnienie wnosi skarżący, nie ma waloru informacji publicznej, gdyż nie odnosi się do sfery faktów i konkretnych danych, a więc jest informacją abstrakcyjną. W ocenie organu, zbyt ogólne określenie przedmiotu wniosku uniemożliwia prawidłowe jego rozpoznanie ze względu na nieokreślony zakres żądania. W związku z powyższym, organ wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku i wyznaczenia dokładnego zakresu jego żądania przez wskazanie określonych informacji, których udostępnienia domaga się wnioskodawca, w terminie 7 dni od dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez nadawania mu dalszego biegu. W odpowiedzi na wezwanie organu, w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r., skarżący wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna nastąpić każdorazowo w drodze decyzji, aby umożliwić przeprowadzenie przez wnioskodawcę kontroli instancyjnej oraz sądowoadministracyjnej prawidłowości takiej decyzji. Skarżący wskazał również, że nie dysponuje sygnaturą akt sprawy, o której mowa we wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r., a jedynie artykułem prasowym, na który powołał się w treści wniosku. W ocenie wnioskodawcy, Prezes Sądu Rejonowego jest w stanie we własnym zakresie ustalić sygnaturę wyroku, który został ogłoszony w dniu [...] marca 2019 r. w [...] Wydziale Karnym Sądu Rejonowego [...] we W., a zatem wniosek strony stanowi wystarczającą podstawę do udostępnienia informacji publicznej, która - wbrew twierdzeniom organu - nie ma charakteru informacji abstrakcyjnej. Końcowo wnioskodawca podkreślił, że jego zdaniem - z uwagi na rozbieżność stanowisk judykatury w sprawach określonych we wskazanym we wniosku artykule prasowym, skutkującą brakiem jasności, czy zakładanie blokad na kołach pojazdów parkujących na prywatnych terenach jest zgodne, czy nie z obowiązującym porządkiem prawnych - udostępnienie informacji objętej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2019 r. spełnia również wymóg szczególnie istotnego interesu publicznego wyrażającego się w potrzebie spójności orzecznictwa sądowego w jednolitych stanach faktycznych. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Prezes Sądu Rejonowego poinformował skarżącego, że niesprecyzowanie przez niego wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. przez podanie sygnatury wyroku, o którego udostępnienie wnosi oraz sądu, który wydał żądany wyrok, uniemożliwia prawidłowe rozpoznanie wniosku ze względu na nieokreślony zakres żądania. Organ poinformował również wnioskodawcę, że tak sformułowany wniosek nie może zostać zrealizowany w trybie ustawy o dostępnie do informacji publicznej, a czynność polegająca na pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez nadania mu dalszego biegu nie wymaga formy decyzji. Pismem z dnia [...] września 2019 r. - w nawiązaniu do wcześniejszych wniosków złożonych w sprawie - skarżący zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie treści wyroku z dnia [...] marca 2019 r. (wraz z uzasadnieniem), w sprawie w której Prokuratura Rejonowa [...] wniosła akt oskarżenia oznaczony sygn. akt [...]. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] września 2019 r., organ ponownie wskazał, że wnioskodawca nie sprecyzował swojego żądania oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko - przedstawione we wcześniejszej korespondencji - zgodnie z którym, zbyt ogólne określenie przedmiotu wniosku uniemożliwia prawidłowe jego rozpoznanie ze względu na nieokreślony zakres żądania. W treści kolejnego pisma z dnia [...] września 2019 r. skarżący podkreślił, że w oparciu o kryteria wskazane przez niego w treści pisma z dnia [...] września 2019 r., w sposób niebudzący wątpliwości można ustalić zakres żądanej przez niego informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej strona wniosła o stwierdzenie, że organ prowadził przewlekle postępowanie w sprawie oraz że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także o przyznanie jej od organu - na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) - sumy pieniężnej w wysokości połowy maksymalnej kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., gdyż "monitowanie sprawy" wymagało jej zaangażowania czasowego i intelektualnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola - o której mowa powyżej - obejmuje m. in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Stosownie zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd ma również zgodnie z tym przepisem obowiązek stwierdzić czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§1a). Kwestie związane z udostępnianiem informacji publicznej unormowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz.1429; dalej "u.d.i.p."). Udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzucił przewlekłość postępowania w udostępnieniu informacji publicznej przez Prezesa Sądu Rejonowego. Przepisy u.d.i.p. nie definiują, na czym polega "przewlekłość postępowania". Niewątpliwie pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność". Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny. Nie można stwierdzić przewlekłości tam, gdzie działania organu znajdują swoje umocowanie w przepisach prawa. Pojęcie przewlekłości postępowania rozumiane jest jako opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być zakończona w terminie krótszym. W związku z tym sąd ma obowiązek dokonać oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organów i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy, wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania (wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 marca 2019 r. sygn. akt II SAB//Gl 53/18). Analiza akt administracyjnych sprawy nie daje podstaw do uznania, że Prezes Sądu Rejonowego przewlekle prowadził postępowanie w wyżej przedstawionym rozumieniu. Należy bowiem zauważyć, że na składane przez skarżącego wnioski (pisma) organ udzielał niezwłocznej odpowiedzi, w terminie 14 dni. Na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2019 r. organ odpowiedział pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Następnie na pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2019 r. organ udzielił odpowiedzi w dniu [...] lipca 2019 r. Natomiast na kolejne pismo strony z dnia [...] września 2019 r. organ odpowiedział pismem z dnia [...] września 2019 r. Były to jedyne czynności podjęte przez organ po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zatem odpowiedzi na pisma skarżącego udzielane były przez organ bez zbędnej zwłoki. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości organu. Przewlekłość jest to bowiem podejmowanie określonych czynności nieefektywnych, w dużych odstępach czasu, pozornych. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Jednocześnie należy zauważyć, że organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, nie udzielając skarżącemu żądanej informacji publicznej. Dlatego też Sąd w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 222/19 ze skargi strony na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego stwierdził bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku strony i zobowiązał organ do na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. w terminie 14 dni od otrzymania wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Bezczynność i przewlekłość to dwa odrębne pojęcia. W stanie faktycznym sprawy, stwierdzenie równocześnie i bezczynności organu i przewlekłego prowadzenia postępowania w związku z brakiem udostępnienia informacji publicznej, zatarłoby różnicę występującą pomiędzy tymi pojęciami. Bezczynność i przewlekłość dotyczyłyby nieudostępnienia informacji publicznej na wniosek strony. Sąd podziela tezę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 427/19, że stan bezczynności to stan niepodejmowania przez organ administracji działań zmierzających do załatwienia sprawy, zaś stan przewlekłości to stan podejmowania przez organ działań nieefektywnych. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.