IV SAB/Wr 233/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi B. Ś. na bezczynność Wójta Gminy Sulików w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 20 listopada 2024 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Sulików dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 listopada 2024 r. oraz, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Sulików do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 listopada 2024 r.; III. zasądza od Wójta Gminy Sulików na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 20 listopada 2024 r. B. Ś. (dalej: skarżący) złożył do Wójta Gminy Sulików wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) zarządzeń wewnętrznych Wójta Gminy Sulików wydanych w okresie od 7 maja 2024 r. do 20 listopada 2024 r. – skanów wszystkich zarządzeń wewnętrznych wydanych w wymienionym okresie; 2) umów zawartych przez Wójta Gminy Sulików wydanych w okresie od 7 maja 2024 r. do 20 listopada 2024 r. – skanów wszystkich umów zawartych w wymienionym okresie; 3) faktur i rachunków wystawionych na rachunek Gminy Sulików w okresie od 7 maja 2024 r. do 18 listopada 2024 r. – skanów wszystkich faktur i rachunków wystawionych w wymienionym okresie; 4) udostępnienie sprawozdań z międzysesyjnej działalności Wójta Gminy Sulików wydanych w okresie od 7 maja 2024 r. do 31 października 2024 r. – skany sprawozdań; 5) udostępnienie informacji Przewodniczącego Rady Gminy Sulików wydanych w okresie od 7 maja 2024 r. do 31 października 2024 r. – skany informacji; 6) wykazu korespondencji, która wpłynęła do Rady Gminy Sulików w okresie od 7 maja 2024 r. do 20 listopada 2024 r. wraz ze skanami całości korespondencji. Pismem z 4 grudnia 2024 r. Wójt Gminy Sulików – działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz.U z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) – wskazał, że informacja publiczna, o którą skarżący wnioskował nie może zostać udostępniona w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. z powodu dużej ilości nakładu pracy niezbędnej do poniesienia w związku z koniecznością jej udostępnienia, a nadto powiadomił skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu na rozpoznanie wniosku tj. 20 stycznia 2025 r. Z kolei w piśmie z 20 stycznia 2025 r. Wójt Gminy Sulików wskazał, że po wnikliwej analizie wniosku uznał, że zakres wnioskowanej informacji w pkt 1, 2, 3 i 6 obejmuje informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dlatego też, organ wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 u.d.i.p. Jednocześnie organ ten – w odniesieniu do pkt 4 i 5 wniosku – poinformował skarżącego, że sprawozdania z międzysesyjnej działalności Wójta Gminy Sulików wydane w okresie od 7 maja 2024 r. do 31 października 2024 r. oraz informacje Przewodniczącego Rady Gminy Sulików wydane w okresie 7 maja 2024 r. do 31 października 2024 r. były skarżącemu udostępniane na bieżąco w wersji elektronicznej w formie skanów w programie e-sesja przed każdorazowym posiedzeniem Rady Gminy Sulików. Organ nadmienił, że skarżący nadal posiada dostęp do wnioskowanych dokumentów w ww. programie. Jednocześnie organ ten wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wyznacza nowy termin na rozpoznanie wniosku (2 miesiące od dnia realizacji przez skrżącego wezwania). Pismem z 3 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 listopada 2024 r. W skardze zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i 13 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, a jednocześnie wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności oraz zasądzenie kosztów postępowania. Decyzją z 19 marca 2025 r. Wójt Gminy Sulików odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 1, 2, 3 i 6 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też – jak w sprawie niniejszej – przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie i w terminie wynikającym z ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.). W świetle tej ustawy, aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w zw. z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W toku oceny zasadności skargi na bezczynność z zakresu dostępu do informacji publicznej Sąd administracyjny zobowiązany jest do ustalenia trzech kluczowych kwestii, czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy dane, o które wnioskowała strona skarżąca, miały charakter informacji publicznej oraz (co istotne w sprawie), czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami tj. w trybie i terminie wynikających z regulacji ustawowej. Odnosząc się do pierwszych dwóch kwestii (podmiotowej i przedmiotowej) wskazać należy, że w sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy jest jednocześnie organem administracji publicznej (zgodnie z przepisami o postępowaniu administracyjnym), jak i organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego. Wójt Gminy Sulików jest zatem podmiotem, którego należy zakwalifikować do katalogu szeroko rozumianych organów władzy publicznej. Te zaś podlegają obowiązkowi udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Również informacje stanowiące przedmiot wniosku posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem taki walor ma każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie realizowania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w: Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 85/07, Kielcach z 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SAB/Ke 7/08 oraz Krakowie z 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SAB/Kr 109/08, CBOSA). Zagadnienia dotyczące zasad funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz majątku, którym dysponują, stanowią informację publiczną (art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. f i ust. 3 u.d.i.p.). Dalej wskazać należy, że na podstawie u.d.i.p. tryby udostępniania informacji publicznej można podzielić na: tryb wnioskowy udostępnienia informacji, o którym mowa w art. 10 u.d.i.p. oraz tryby udzielania informacji publicznej bezwnioskowe np. poprzez udostępnianie informacji w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych czy przez zainstalowanie w tych miejscach urządzeń umożliwiających zapoznanie się z informacją zgodnie z art. 11 u.d.i.p., jak również inne sposoby udostępniania wymienione w art. 7 u.d.i.p., w tym poprzez ogłaszanie informacji publicznych w Biuletynie Informacji Publicznej, czy też poprzez wstęp na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępnianie materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Tryb wnioskowy udostępniania informacji publicznej charakteryzuje się podjęciem inicjatywy przez podmiot zainteresowany uzyskaniem informacji, która (co wymaga podkreślenia) zazwyczaj nie jest mu dostępna w trybie bezwnioskowym z wyrażeniem wobec podmiotu zobowiązanego, dysponującego przedmiotową informacją, woli uzyskania dostępu do tej informacji w sposób i w formie wskazanych we wniosku. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. (ust. 1). Podkreślenia przy tym wymaga, że ww. termin 14-dniowy jest terminem maksymalnym, co oznacza, że w każdym przypadku zastosowania art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany powinien działać zgodnie z zasadą szybkości postępowania, udostępniając informację tak szybko, jak to możliwe, bez zbędnej zwłoki, w tym przed upływem terminu 14-dniowego. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia – w tym terminie – o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że w przepisie tym ustawodawca nie określił przesłanek uzasadniających możliwość braku udostępnienia informacji w terminie dni od daty jego wpływu do organu, uregulował natomiast obowiązek powiadomienia w terminie 14 dni od złożenia wniosku o powodach opóźnienia wraz z wyznaczeniem terminu, w jakim informacja zostanie udostępniona. Powyższe oznacza, że sam fakt niemożności dochowania terminu 14-dniowego wymaga powiadomienia wnioskodawcy, niezależnie od tego, jaki charakter mają powody opóźnienia (czy wynikają z winy podmiotu zobowiązanego, czy z przyczyn od niego niezależnych) w którym należy wskazać, jakie są te konkretne powody opóźnienia w udostępnieniu żądanej we wniosku informacji publicznej. Powody te nie mogą być jednak "dowolne". Muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej", a brak "uzasadnionych powodów przedłużenia terminu" do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie daje podstawy do przyjęcia, że powiadomienie o wydłużeniu rozpoznania sprawy jest skuteczne i zwalnia organ z zarzutu bezczynności". Poza tym, w powiadomieniu organ winien wyznaczyć nowy termin udostępnienia informacji publicznej poprzez wskazanie konkretnej daty przypadającej – co istotne w sprawie – nie później niż w ciągu 2 miesięcy od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, Wójt Gminy Sulików rozpoznając wniosek skarżącego z 20 listopada 2024 r., uczynił to z naruszeniem art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jak wynika z akt sprawy, Wójt Gminy Sulików rozpoznając wniosek skarżącego z 20 listopada 2024 r. pismem z 4 grudnia 2024 r. – czyli w ostatnim 14-stym dniu na udostępnienie wnioskowanej informacji – wskazał skarżącemu, że informacja ta nie może zostać udostępniona w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. z powodu "ilości nakładów pracy niezbędnych do poniesienia w związku z koniecznością udostępnienia wnioskowanej informacji". Jednocześnie organ ten wyznaczył nowy termin na załatwienie wniosku tj. 20 stycznia 2025 r. W terminie tym, Wójt Gminy Sulików nie rozpoznał jednak wniosku skarżącego, lecz wystosował do niego kolejne pismo opatrzone datą 20 stycznia 2025 r. w którym poinformował skarżącego, że zawarta: - w pkt 1, 2, 3 i 6 wniosku informacja stanowi informację przetworzoną, wobec czego skarżący w terminie 7 dni winien wykazać, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 u.d.i.p., - w pkt 4 i 5 wniosku informacja była "skarżącemu udostępniane na bieżąco w wersji elektronicznej w formie skanów w programie e-sesja przed każdorazowym posiedzeniem Rady Gminy Sulików. Organ nadmienił, że skarżący nadal posiada dostęp do wnioskowanych dokumentów w ww. programie. Poza tym, Wójt Gminy Sulików wyznaczył kolejny termin na rozpoznanie wniosku tj. kolejne 2 miesiące od dnia realizacji przez skrżącego wezwania. Odnosząc się do pkt 1, 2, 3, 6 wniosku skarżącego zawierającego zdaniem Wójta Gminy Sulików informację przetworzoną wskazać należy, że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wykazywać, iż żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Natomiast podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe jeżeli jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przyjmuje się, że fakt, iż do uwzględnienia wniosku konieczne jest wytworzenie z posiadanych informacji prostych, informacji przetworzonej uruchamia postępowanie polegające na ustaleniu, czy wnioskodawca spełnia przesłankę wskazaną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. warunkującą uzyskanie informacji publicznej przetworzonej, czyli, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zobowiązanie skarżącego do wykazania interesu publicznego, w związku z oceną żądanej informacji jako przetworzonej, winno jednak nastąpić przed upływem 14 dni od złożenia wniosku, czyli z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Poza tym, również wówczas i tak ostatecznie najbardziej odległym terminem, w jakim powinno nastąpić udzielenie informacji zgodnie z żądaniem, bądź wydanie decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji jest termin 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2017 r., I OSK 1325/15). Innymi słowy zobowiązanie skarżącego do wykazania interesu publicznego, w związku z przyjęciem przez Wójta Gminy Sulików, że żądana w pkt 1, 2, 3 i 6 wniosku informacja jest informacją przetworzoną, choć zostało wystosowane prawidłowo, to dodatkowo powinno nastąpić z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., czyli przed upływem 14 dni od złożenia wniosku tj. już w piśmie z 4 grudnia 2024 r., a nie dopiero w kolejnym piśmie z 20 stycznia 2025 r. będącym jednocześnie ostatnim dniem 2 miesięcznego terminu na rozpoznanie wniosku. Tym bardziej, że z treści pisma z 4 grudnia 2024 r. wynika tak de facto, że Wójt Gminy Sulików już na tym etapie zakwalifikował wnioskowaną informację jako informację przetworzoną, wskazując jako powód opóźnienia w jej udostępnieniu – konieczność dużego nakładu pracy. Odnosząc się natomiast do sposobu rozpoznania przez Wójta Gminy Sulików wniosku w zakresie pkt 4 i 5 wskazać należy, że co do zasady wniosek o udzielenie informacji publicznej rodzi po stronie jej dysponenta obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu, a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji publicznej do organu władzy publicznej. Za niezasadny trzeba zatem uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Wówczas kwestia dostępu do informacji wydaje się być bezprzedmiotowa. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnego potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już wnioskującemu. Zatem w sytuacji, gdy wnioskującemu udzielono już żądaną informację publiczną realizując np. uprzednio złożony wniosek o jej udzielenie dotyczący tego samego przedmiotu, bądź tak jak to miało miejsce w sprawie poprzez udostępnienie informacji w programie e-sesja, organ może "odmówić ponownego" udzielenia takiej samej informacji, informując o tym zainteresowanego o określonej treści pismem (wyrok WSA w Gliwicach z 26 maja 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 120/20). Powyższe winno jednak nastąpić w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., któremu Wójt Gminy Sulików uchybił również w zakresie informacji wnioskowanych przez skarżącego w pkt 4 i 5 wniosku. Skoro bowiem – jak wynika z treści pisma organu z 20 stycznia 2025 r. i czemu (co znaczące) nie przeczy również sam skarżący – wnioskowane w pkt 4 i 5 informacje były "skarżącemu udostępniane na bieżąco w wersji elektronicznej w formie skanów w programie e- sesja przed każdorazowym posiedzeniem Rady Gminy Sulików, a ponadto nadal posiada on dostęp do wnioskowanych dokumentów w ww. programie, to Wójt Gminy Sulików o niniejszym fakcie – powinien powiadomić skarżącego przed upływem 14 dni od złożenia wniosku, czyli już w piśmie z 4 grudnia 2024 r., a nie dopiero w kolejnym piśmie datowanym na 20 stycznia 2025 r. Powyższe ustalenia obligowały Sąd do stwierdzenia bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z 20 listopada 2024 r. Podstawę prawną tego orzeczenia stanowi art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Tymczasem regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne, zatem wymagają dokonywania ich wykładni, a nie wyłącznie ich mechanicznego stosowania. Tak więc nawet niewłaściwa ich interpretacja czy zastosowanie, nie mogą stanowić o tym, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "wyraźne", "oczywiste". Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy, rozpatrywanej indywidualnie. W sprawie bezczynność organu nie polegała na jego kompletnym milczeniu wobec wniosku skarżącego, lecz na błędnym zastosowaniu (błędnej interpretacji) art. 13 u.d.i.p. Nie można zatem uznać, że stwierdzona bezczynność w sposób rażący uchybia przepisom tej ustawy. Z uwagi zaś na to, że ostatecznie w piśmie z 20 stycznia 2025 r. organ poinformował skarżącego, że nie udostępni mu wnioskowanej informacji w zakresie punktu 4 i 5 wniosku, gdyż skarżący informacjami tymi już dysponuje (program e-sesja) oraz, że po wniesieniu skargi, organ wydał 19 marca 2025 r. decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w zakresie pkt 1, 2, 3 i 6 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 listopada 2024 r.(które nie może podlegać ocenie Sądu w sprawie ze skargi na bezczynność), Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Sulików do załatwienia wniosku (pkt II sentencji wyroku). O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt IV sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).