IV SAB/Wr 236/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: sprostować z urzędu omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 236/15 w ten sposób, że w pkt. II sentencji zamiast "H." wpisać "H.". Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. G. S.zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 236/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w całości (pkt I) oraz przyznał adwokatowi D.H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295, 20 złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt II). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Tak właśnie było w niniejszej sprawie. Powołane w wyroku nazwisko pełnomocnika strony skarżącej "H.", zamiast "H." ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.