IV SAB/Wr 237/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 lipca 2015 r. A. D., dalej: skarżący, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę, w której oskarżył "organ samorządu terytorialnego (SKO) o bezczynność w sprawie nr [...] W. [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., określa przesłanki odrzucenia skargi przez sąd. Odrzucenie skargi jest następstwem jej niedopuszczalności, a więc sytuacji, w której sąd administracyjny nie może przyjąć skargi do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W przypadku wniesienia skargi w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy skarga spełnia ustawowo określone wymagania, w szczególności czy została wniesiona w ustawowym terminie, przez uprawnioną osobę i czy została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia po uprzednim wezwaniu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Należy, więc ustalić czy zostały spełnione przed wniesieniem skargi przesłanki jej dopuszczalności określone w art. 52 p.p.s.a. W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 p.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. powinna zostać poprzedzona wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa - w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika, żeby takie wezwanie zostało skierowane do organu. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., zaniechanie wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność tego organu. Skarżący nie wyczerpał bowiem przysługujących mu środków zaskarżenia, tak więc nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną