IV SAB/Wr 239/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV w dniu 4 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy Kondratowice do rozpoznania pkt 6 wniosku skarżącego z dnia 14 stycznia 2021 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że Wójt Gminy Kondratowice dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu pkt 6 wniosku skarżącego, o którym mowa w pkt. I wyroku i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy Kondratowice na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2021 r. M. M. zwrócił się do Wójta Gminy Kondratowice o udostępnienie w formie elektronicznej następującej informacji publicznej: 1. informacji o wysokości kwot wydatkowanych przez Gminę na odbiór i zagospodarowanie odpadów w podziale na poszczególne miesiące od stycznia do końca grudnia 2020 r., 2. informacji o firmie, z którą Gmina zawarła umowę lub umowy na odbiór i zagospodarowanie lub na sam odbiór odpadów komunalnych, dotyczących 2020 r. wraz z protokołami postępowań w rozumieniu prawa zamówień publicznych, sporządzonymi na potrzeby wyboru tej formy. W przypadku braku protokołów informację o podstawie prawnej zaniechania sporządzenia protokołu, 3. treści ww. umów/porozumień lub umowy/porozumienia, 4. kopii faktur VAT, wynikających z ww. umów lub porozumień, otrzymanych przez Gminę do dnia złożenia niniejszego wniosku za 2020 r., 5. dat płatności ww. faktur VAT, 6. dokumentów i notatek, sporządzonych na okoliczność oszacowania wartości zamówienia, zgodnie z art. 32 – 35 PZP, dotyczących ww. umów, jak również postępowania na odbiór i zagospodarowanie odpadów unieważnionego, a dotyczącego roku 2021. Pismem z dnia 26 stycznia 2021 r. Wójt Gminy poinformował wnioskodawcę, że wniosek zostanie rozpatrzony w terminie do dnia 26 lutego 2021 r. Następnie pismem z dnia 24 lutego 2021 r. Wójt Gminy poinformował wnioskodawcę, że wniosek zostanie rozpatrzony w terminie do dnia 13 marca 2021 r. Pismem z dnia 12 marca 2021 r. Wójt Gminy udzielił wnioskodawcy następującej informacji: 1. informacji o wysokości kwot wydatkowanych przez Gminę na odbiór i zagospodarowanie odpadów w podziale na poszczególne miesiące od stycznia do końca grudnia 2020 r., 2. w załączeniu przedłożył skany protokołów z postępowań, 3. w załączeniu przedłożył skany zawartych umów z Przedsiębiorstwem Handlowo – Usługowym "Natura", 4. załączeniu przedłożył skany faktur, 5. informacji o datach płatności faktur VAT od stycznia do grudnia 2020 r., 6. brak możliwości dostępu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia 14 stycznia 2021 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. dokumentów i notatek, sporządzonych na okoliczność oszacowania wartości zamówienia, zgodnie z art. 32 – 35 PZP, dotyczących umów, jak również postępowania na odbiór i zagospodarowanie odpadów unieważnionego, a dotyczącego roku 2021. (pkt 6 wniosku), zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, że została mu udostępniona tylko część wnioskowanych informacji publicznych, tj. wskazanych w pkt 1 – 5 wniosku. Natomiast nie została udostępniona informacja wskazana w pkt 6 wniosku. Odmowa udzielenia informacji we wskazanym zakresie nie przybrała formy decyzji. Organ nie poinformował też o przyczynach nieudzielenia informacji, tj. nie wskazał, że nie dysponuje tymi informacjami. Skarżący nie został również poinformowany, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, czy też, że informacja ta nie istnieje. Zdaniem skarżącego, każdy przypadek odmowy udostępnienia informacji publicznej powinien być należycie uzasadniony. Konieczne jest także wskazanie przez podmiot zobowiązany konkretnych przepisów uniemożliwiających udostępnienie informacji publicznej oraz wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, ponieważ wniosek w zakresie pkt 6 dotyczył informacji, które nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tej przyczyny, skarżący otrzymał odpowiedź o braku możliwości dostępu do dokumentów i notatek, sporządzonych na okoliczność oszacowania wartości zamówienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4. Kontroli sądu w przypadku skarg na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103). W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.) - zwanej dalej u.d.i.p., jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązywanym do udzielenia informacji publicznej, jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zdefiniował w art. 1 ust. 1 u.i.d.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei, w art. 6 u.d.i.p. wymieniono przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy, o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Skarga strony dotyczy nieudzieleni informacji, żądanej w punkcie 6 wniosku, tj. dokumentów i notatek, sporządzonych na okoliczność oszacowania wartości zamówienia, zgodnie z art. 32 – 35 PZP, dotyczących zawartych umów, jak również postępowania na odbiór i zagospodarowanie odpadów unieważnionego, a dotyczącego roku 2021. Udzielając odpowiedzi na punkt 6 wniosku, organ wskazał" "Brak możliwości dostępu". Należy zgodzić się ze skarżącym, że tego rodzaju ogólna i zdawkowa odpowiedź nie wyjaśnia, czy według organu informacja żądana przez skarżącego w punkcie 6 nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i z tego względu jest niedostępna dla wnioskodawcy, czy też informacja taka w ogóle nie istnieje albo organ nie ma dostępu do tego rodzaju informacji i nie jest w jej posiadaniu. W odpowiedzi na wniosek organ nie zamieścił żadnego wyjaśnienia, uzasadniającego rzeczywisty powód odmowy udzielenia tej informacji. Tego rodzaju odpowiedz organu nie pozwala ani wnioskodawcy ani też Sądowi na poznanie przyczyn odmowy udzielenia informacji i ocenę prawidłowości stanowiska organu. Należy też zaznaczyć, że nie jest wiadome w sprawie, jakich konkretnych dokumentów i notatek żądał udostępnienia wnioskodawca, ogólnie wskazując na "dokumenty i notatki, sporządzone na okoliczność oszacowania wartości zamówienia, zgodnie z art. 32 – 35 PZP. Wskazane przez wnioskodawcę przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych określają sposób ustalania wartości różnego rodzaju zamówień, bez powoływania konkretnych dokumentów. Również brak określenia żądanych dokumentów i notatek uniemożliwia Sądowi ocenę prawidłowości stanowiska organu. Należy także zauważyć, że odpowiedź organu na skargę z dnia 5 maja 2021 r. nie zastępuje odpowiedzi na wniosek, udzielonej skarżącemu, stanowi bowiem pismo procesowe organu, skierowane do Sądu. W odpowiedzi na skargę organ nie wyjaśnił również, z jakich względów w jego ocenie informacja żądana w punkcie 6 wniosku nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z przepisów u.i.d.p. wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie informacji w formie czynności materialno – technicznej albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.i.d.p., bądź decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. należy poinformować o tym wnioskodawcę w formie pisemnej, z umotywowaniem stanowiska organu. Przy czym, zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W konsekwencji Sąd uznał, że Wójt Gminy na dzień wniesienia skargi w niniejszej sprawie pozostawał w bezczynności w załatwieniu punktu 6 wniosku skarżącego z dnia 14 stycznia 2021 r. i stan ten nie uległ zmianie aż do chwili wydania wyroku. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpatrzenia pkt 6 wniosku skarżącego z dnia 14 stycznia 2021 r. (nie przesądzając kierunku udzielanej odpowiedzi) w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, o czym orzekł w punkcie I sentencji wyroku. W ocenie Sądu bezczynność w powyższym zakresie organu nie wyczerpywała przesłanki rażącego naruszenia prawa, gdyż wynikała z błędnej oceny prawnej organu, nie zaś celowego działania, mającego uniemożliwić uzyskanie wnioskowanej informacji. Sąd uwzględnił w tym zakresie fakt, że organ odpowiedział na wniosek skarżącego w terminie wyznaczonym w piśmie z dnia 24 lutego 2021 r. (tj. w terminie nie przekraczającym 2 miesięcy od daty złożenia wniosku), udzielając odpowiedzi w zakresie punktów 1 – 5 wniosku. Mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd orzekł, że bezczynność organu w tym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt II sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł zaś na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (wpis sądowy od skargi 100 zł).