IV SAB/Wr 242/15
PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-09-23
Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA z uwagi na tożsamość sprawy z wcześniej prawomocnie osądzonej?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Tożsamość sprawy zachodzi przy identyczności elementów podmiotowych i przedmiotowych. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła dwie skargi o tożsamej treści na bezczynność tego samego organu w tym samym przedmiocie, z których pierwsza została już prawomocnie osądzona, co czyni rozpoznanie kolejnej skargi niedopuszczalnym.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 17 października 2014 r. o wydanie zaświadczenia o przyznanej pomocy w 2014 r. Sąd stwierdził, że sprawa ta jest tożsama z wcześniej rozpatrzoną pod sygn. akt IV SAB/Wr 143/15, która zakończyła się prawomocnym oddaleniem skargi. W związku z tym, sąd uznał kolejną skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpoznania wniosku z 17 października 2014 r. w sprawie wydania zaświadczenia o przyznanej pomocy w 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. K. S., (dalej skarżąca, strona) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 17 października 2014 r. w sprawie wydania zaświadczenia o przyznanej pomocy w 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z 17 października 2014 r. (data wpływu do organu 20 października 2014 r.) w sprawie wydania zaświadczenia o przyznanej pomocy w 2014 r. Postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na bezczynność tego samego organu w przedmiocie wydania zaświadczeń m.in. na wskazany w tej sprawie wniosek zostało już wcześniej wszczęte pod sygn. akt IV SAB/Wr 143/15 i zostało prawomocnie zakończone wyrokiem z dnia 7 lipca 2015 r. oddalającym skargę. Z powyższego wynika, że w istocie skarżąca wniosła dwie skargi o tożsamej treści, z których pierwsza została już prawomocnie osądzona (res iudicata) w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 143/15 zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło