IV SAB/Wr 244/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-05-16

Skład orzekający: Bogumiła Kalinowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący mimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 PPSA. W przypadku, gdy przesyłka z wezwaniem do uiszczenia wpisu została prawidłowo awizowana i uznana za doręczoną, a skarżący nie uzupełnił braków formalnych w zakreślonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca M. T. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednak przesyłka z wezwaniem została zwrócona z adnotacją "niepełny adres". Po ponownym wezwaniu, przesyłka została dwukrotnie awizowana i uznana za doręczoną w trybie art. 73 PPSA. Skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. M. T. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2022 r., pismem z dnia 8 marca 2022 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim zwrócono do tutejszego Sądu w dniu 14 marca 2022 r. z adnotacją poczynioną przez doręczającego w dniu 10 marca 2022 r. o treści: "niepełny adres". W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 24 marca 2022 r., ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, kierując wezwanie na adres wynikający z akt administracyjnych sprawy. Przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwanie, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącej, złożono w placówce pocztowej w dniu 31 marca 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 8 kwietnia 2022 r. na kolejne 7 dni. Skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tutejszego Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 14 kwietnia 2022 r. (k. 16 akt sądowych). W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącej do skargi w niniejszej sprawie (notatka służbowa, k. 21 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przesyłkę zawierającą wezwanie strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącej - dwukrotnie awizowano w dniach 31 marca 2022 r. i 8 kwietnia 2022 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 16 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie wskazała innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze i w aktach administracyjnych sprawy, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 14 kwietnia 2022 r. (czwartek). W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 21 kwietnia 2022 r. (czwartek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Odnosząc się z kolei do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą - pomimo wezwania - wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło