IV SAB/Wr 25/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. Z. w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy socjalnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 czerwca 2008 r. W. M. wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. Z. z dnia [...] r. ([...]) o odmowie przyznania pomocy socjalnej. Organ I instancji pismem z dnia 26 czerwca 2008 r. l.dz. [...] przekazał odwołanie strony wraz z całością akt sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Następnie pismem z dnia 4 lipca 2008 r. W. M. zwrócił się do Organu II instancji z wnioskiem o zawieszenie postępowania odwoławczego od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. nr [...] i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia 14 lipca 2008 r. nr [...] poinformowało stronę, że nie może przekazać sprawy do rozpatrzenia przez WSA we Wrocławiu i zwróciło się z zapytaniem czy strona w dalszym ciągu podtrzymuje wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego. Pismem z dnia 21 lipca 2008 r. W. M. podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zgodnie z tym wnioskiem, zawiesiło postępowanie w powyższej sprawie. W związku ze złożona skargą na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji, zarządzeniem z dnia 16 września 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia, czy wyczerpał tryb administracyjny w sprawie, a więc czy złożył zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. Pismem z dnia 22 września 2008 r. skarżący oświadczył, że wyczerpał ten tryb składając w dniu 18 czerwca 2008 r. odwołanie od zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi np. (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98 - Lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 §1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 k.p.a. wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 p.p.s.a. dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Wymóg "wyczerpania środków zaskarżenia" ma merytoryczny, a nie formalny charakter, co oznacza, że w każdym wypadku stwierdzenia braku spełnienia takiej przesłanki sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić z powodu jej niedopuszczalności. W sprawie niniejszej sprawie Sąd nie był w stanie ustalić czy warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi został spełniony. W piśmie z dnia 22 września 2008 r. skarżący co prawda twierdzi, że w dniu 18 czerwca 2008 r. złożył takie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jednak powyższe zażalenie było w istocie odwołaniem od decyzji organu I instancji, a nie skargą na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia odwołania, a tym samym Sąd nie był w stanie stwierdzić czy zostały spełnione warunki złożenia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Ponadto jak wynika z akt administracyjnych, w sprawie zostało wydane, na wniosek W. M., w dniu [...] r. postanowieniem o zawieszeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.