IV SAB/Wr 250/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-12-21
Skład orzekający: Mirosława Rozbicka-Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może rozpoznać skargę na bezczynność organu w sprawie odwołania od propozycji określającej warunki zatrudnienia, która nie jest decyzją administracyjną?Ratio decidendi
Sąd administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, uznając, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego kwalifikacji prawnej propozycji określającej warunki zatrudnienia, która nie jest decyzją administracyjną. Zawieszenie jest zasadne, gdy rozstrzygnięcie innego postępowania będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy głównej.Stan faktyczny
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu złożył M. R. propozycję warunków zatrudnienia na stanowisku specjalisty w korpusie służby cywilnej. Skarżąca złożyła odwołanie od tej propozycji do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, który odmówił przyjęcia odwołania, wskazując, że propozycja nie jest decyzją administracyjną. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby, którą sąd zawiesił ze względu na toczące się inne postępowanie dotyczące kwalifikacji prawnej propozycji.Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (zwany dalej: organem lub Dyrektorem IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), pismem z dnia 19 maja 2017 r., nr [...], złożył M. R. (zwanej dalej: stroną , skarżącą) propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku specjalisty. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, po których przyjęciu będą obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tegoż przepisu ustawy.
Skarżąca pismem z dnia 29 maja 2017 r. złożyła odwołanie od powyższej propozycji do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej we W. za pośrednictwem Dyrektora IAS.
W odpowiedzi na powyższe pismo, organ pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. poinformował skarżącą o braku podstawy prawnej do złożenia odwołania od otrzymanej propozycji.
Kolejnym pismem z dnia 28 lipca 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na bezczynność i niezałatwienie sprawy w terminie, wyrażającej się w braku załatwienia jej sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej we W., pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r., znak DLK2-1128.756.2017 poinformował stronę, że przedmiot i zakres regulacji ustawowej zawartej w przepisach art. 165 ust. 7 oraz art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. "Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), obejmujący złożenie pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia pracownikom albo funkcjonariuszom – nie ma charakteru administracyjnego i dlatego nie ma zastosowania art. 37 § 1 k.p.a.
Skarżąca pismem z dnia 11 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby, zawartej w propozycji pracy złożonej skarżącej dnia 23 maja 2017 r. w piśmie z dnia 19 maja 2017 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi, podnosząc, że propozycja zawarta w w/w piśmie z dnia 19 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Zatem zdaniem organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji z dnia 19 maja 2017 r. złożonej skarżącej w dniu 23 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a. ), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to , aby postępowanie , o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania , jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania ( kwestia prejudycjalna) . Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego . Związek ten polega na tym ,że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA : z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07 ; z 26.10.2005r. I FSK 230/05 , Legalis) .
W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie . Z urzędu bowiem Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 519/17, przedmiotem której jest "czynność/akt" organu z dnia 19 maja 2017r., nr [...], w sprawie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, a której przedmiotem jest skarga funkcjonariusza na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie - z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego - kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji. Rozstrzygnięcie w powyższej sprawie będzie miało dla niniejszego postępowania charakter prejudykatu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło