IV SAB/Wr 26/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Starosty M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność S. M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 lutego 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie Sądu zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 18 lutego 2013 r. Odbiór przesyłki pokwitował w tym dniu brat skarżącego – L. K. Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym terminie. W piśmie z dnia 19 lutego 2013 r. skarżący oświadczył, że po wniesieniu skargi udzielono mu wnioskowanej informacji publicznej i pismem z dnia 13 lutego 2013 r. wniesionym drogą mailową do Starosty M. skarżący cofnął przedmiotową skargę. Wobec tego skarżący uchyli się od uiszczenia wpisu od skargi, co poskutkuje jej odrzuceniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący, mimo doręczenia w dniu 18 lutego 2013 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie uiścił tej opłaty sądowej. Wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 25 lutego 2013 r. Wobec bezskutecznego wezwania skarżącego, w zakreślonym przez Sąd terminie, do uiszczenia wymaganego wpisu, na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy skargę należało odrzucić. Na marginesie tylko dodać można, iż pomimo uwzględnienia wniesionej skargi przez Starostę M. zapadło orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi, gdyż skarga nie była wolna od braków. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu bezprzedmiotowości postępowania.