IV SAB/Wr 267/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie braku złożenia propozycji służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (zwany dalej: organem lub Dyrektorem IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), pismem z dnia 19 maja 2017 r., nr [...], złożył J. B. (zwanej dalej: stroną , skarżącą) propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku starszego specjalisty. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, po których przyjęciu będą obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tegoż przepisu ustawy. Skarżąca pismem z dnia 31 maja 2017 r. złożyła odwołanie od powyższej propozycji do Dyrektora IAS. W odpowiedzi na powyższe pismo, organ pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. poinformował skarżącą o braku podstawy prawnej do złożenia odwołania od otrzymanej propozycji. Kolejnym pismem z dnia 31 lipca 2017 r. skarżąca złożyła bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność wyrażające się w braku przedstawienia propozycji pełnienia służby oraz na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r., znak DLK2.1128.757.2017 poinformował skarżącą, że w sprawie propozycji służby/pracy nie jest prowadzone postępowanie administracyjne, w którym stosuje się przepisy k.p.a., wobec tego brak jest podstaw do stosowania w tej kwestii art. 37 k.p.a. stanowiącego o uprawnieniu strony do wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenia postępowania. Skarżąca w dniu 18 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie braku złożenia propozycji służby. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi, podnosząc, że propozycja zawarta w w/w piśmie z dnia 19 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Zatem zdaniem organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji z dnia 19 maja 2017 r. złożonej skarżącej w dniu 23 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a. ), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to , aby postępowanie , o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania , jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania ( kwestia prejudycjalna) . Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego . Związek ten polega na tym ,że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA : z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07 ; z 26.10.2005r. I FSK 230/05 , Legalis) . W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie . Z urzędu bowiem Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 556/17 , przedmiotem której jest "czynność/akt" organu z dnia 19 maja 2017r., nr [...], w sprawie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, a której przedmiotem jest skarga funkcjonariusza na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie - z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego - kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji. Rozstrzygnięcie w powyższej sprawie będzie miało dla niniejszego postępowania charakter prejudykatu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.