IV SAB/Wr 27/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum im. [...] w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. E. G. (zwana dalej stroną lub skarżącą), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła kserokopię skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Gimnazjum im. [...] w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Do skargi strona dołączyła również kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany m.in. do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto strona została wezwana ww. zarządzeniem do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone adresatowi w dniu 20 marca 2017 r. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jednak braków formalnych skargi, ani wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 23 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę oraz wniósł o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli skarga bądź inne pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, a w przypadku innych pism, pod rygorem pozostawienia ich bez rozpoznania. Jak zaś wynika z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie pismem z dnia 15 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej m.in. do podpisania skargi bądź nadesłania jej oryginalnie podpisanego odpisu, a także do złożenia oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano go również do przedłożenia w ww. terminie podpisanego przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie została skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 20 marca 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 27 marca 2017 r. (poniedziałek), nie zostały jednak usunięte braki formalne skargi, ani wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w punkcie I sentencji postanowienia. Żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało zaś pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia. Odnosząc się zaś do pisma skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. wskazać jedynie należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeśli zaś skarga nie została skutecznie wniesiona, nie jest również możliwe jej skuteczne cofnięcie. Podobne konsekwencje wiążą się z żądaniem zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym zwłaszcza kosztów zastępstwa procesowego. Niewykonanie wezwania Sądu do podpisania skargi, a nade wszystko do przedłożenia oryginalnego bądź uwierzytelnionego pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu, nie pozwala na stwierdzenie, że strona jest w istocie reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika i przysługuje jej tym samym możliwość ubiegania się o zwrot kosztów jego działania.