IV SAB/Wr 28/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego we W. w przedmiocie nierozpatrzenia raportu służbowego postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 września 2008 r. R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego we W. w przedmiocie nierozpatrzenia raportu służbowego. Strona w skardze powołując się na art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zobowiązanie Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego we W. do wydania zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy skarżącego, przedstawionej w raporcie z dnia [...] r. l.dz. [...], z podaniem poczynionych w tej materii ustaleń i ich wyniku, przyczyn niedotrzymania w tej sprawie terminów procesowych oraz wydania stosownej decyzji administracyjnej kończącej faktycznie prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie rozstrzygnięcia pomówień o zachowania korupcyjne kierowane wobec skarżącego. Nadto skarżący wniósł o uznanie go za stronę (pokrzywdzonego) faktycznie prowadzonego w tej sprawie postępowania, W odpowiedzi na powyższą skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpoznawanej sprawie R. G. skarży bezczynność Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie rozpoznania jego raportu z dnia 3 marca 2007 r. W raporcie tym zwrócił się on do Dyrektora Delegatury ABW we Wrocławiu o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie rozpoczęcia przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego. W myśl art. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2002 r. nr 74, poz. 676 ze zm.) zwanej dalej ustawą, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest centralnym organem administracji rządowej, działającym przy pomocy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego będącej urzędem administracji rządowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, Szef kieruje Agencją bezpośrednio lub przez swoich zastępców. W myśl art. 19 ust. 2 ustawy, może on upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwienia spraw w jego imieniu w określonym zakresie. Ustawa nie kreuje innych organów w strukturze ABW. Powyższe przepisy ustawowe mają swoje odzwierciedlenie w przepisach wykonawczych. Stosownie do § 2 ust. 1 i 2 zarządzenia nr 73 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie nadania statutu Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (M.P. z 2002 r. nr 26, poz. 432 ze zm.), Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego kieruje Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego przy pomocy zastępców oraz dyrektorów (kierowników) jednostek organizacyjnych, przy czym może on upoważnić te osoby oraz innych funkcjonariuszy ABW do podejmowania decyzji, w określonych sprawach w jego imieniu. Z powyższego wynika, że organem decyzyjnym ustawowo umocowanym w przedmiotowej sprawie jest wyłącznie Szef ABW, a inne podmioty mogą podejmować określone czynności tylko na podstawie i w granicach upoważnienia udzielonego przez Szefa ABW. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by Dyrektor Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego we W. otrzymał takie pełnomocnictwo. W związku z powyższym, nie był on upoważniony do wydania żądanej decyzji w sprawie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.