IV SAB/Wr 287/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A K., na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w przedmiocie przyznania zasiłku stałego, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 30 września 2014 r. A. K. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postępowania administracyjnego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z[...], orzekającej w przedmiocie przyznania zasiłku stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6 listopada 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu bądź nadesłanie prawidłowo podpisanej skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W tak zakreślonym terminie, który upływał z dniem 8 grudnia 2014 r., strona nie uzupełniała braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza m.in., konieczność zaopatrzenia skargi w podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi ustawodawca przyjął odmienny, aniżeli pozostawienie bez rozpoznania, skutek nieuzupełnienia braków formalnych. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W przedmiotowej sprawie strona została wezwana do podpisania skargi w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania oraz została należycie pouczona o konsekwencjach niezastosowania się do zarządzenia przewodniczącego wydziału. Korespondencję zawierającą wezwanie przesłano na adres podany przez stronę w skardze. Przesyłka pocztowa została zwrócona przez doręczającego z adnotacją, że adresat nie podjął korespondencji z placówki pocztowej. Z informacji zamieszczonych na przesyłce wynika, że w dniu 17 listopada 2014 r. adresata nie zastano pod wskazanym adresem , zaś przesyłkę poleconą pozostawiono w placówce pocztowej, o czym poinformowano adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Korespondencja została zwrócona do nadawcy w dniu 2 grudnia 2014 r. W myśl art. 73 § 1 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 tegoż przepisu. Stosownie do § 4 cytowanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wprowadzona wskazanym przepisem tzw. fikcja prawna doręczenia, polega na domniemaniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią, ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2228/13). W niniejszej sprawie należy zatem przyjąć, że w efekcie prawidłowego zastosowania trybu doręczenia opisanego powyżej, przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 1 grudnia 2014 r. Wobec tego liczony z uwzględnieniem tej daty termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 8 grudnia 2014 r. (poniedziałek). W tak oznaczonym terminie skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji niniejszego postanowienia.