IV SAB/Wr 3/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-03-06
Skład orzekający: Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu komunalnego i obniżenia czynszu mieści się w kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w sprawie dotyczącej ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu komunalnego i obniżenia czynszu, ponieważ stosunek prawny wynikający z umowy najmu ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kontroli sądu administracyjnego sprawowanej nad działalnością administracji publicznej.Stan faktyczny
H. S. złożyła skargę na bezczynność Zarządu Zasobu Komunalnego we W. w sprawie ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu komunalnego i obniżenia czynszu. Skarżąca wskazała, że mimo wizji lokalu przeprowadzonej przez pracowników Zarządu w dniu 13 listopada 2008 r. i upływu ustawowego terminu, nie otrzymała odpowiedzi dotyczącej sposobu załatwienia sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na bezczynność Zarządu Zasobu Komunalnego we W. w przedmiocie ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu komunalnego i obniżenia czynszu postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. H. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Zarządu Zasobu Komunalnego we W. w przedmiocie ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu komunalnego i obniżenia czynszu.
W skardze H. S. podniosła, że w dniu 13 listopada 2008 r. pracownicy Zarządu Zasobu Komunalnego dokonali wizji lokalu, który wynajmuje, celem ustalenia stopnia zawilgocenia lokalu, pogorszenia stanu technicznego budynku w trakcie wynajmu w związku z kwestią obniżenia czynszu.
Jak podała dalej skarżąca, do dnia dzisiejszego nie otrzymała żadnej odpowiedzi dotyczącej sposobu załatwienia sprawy pomimo, że minął ustawowy termin na jej załatwienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego.
Nie kwestionując twierdzeń zawartych w skardze wskazać należy, że adresatem stawianego przez skarżącą zarzutu, a więc braku reakcji Zarządu Zasobu Komunalnego we W. na sprawę związaną z obniżeniem czynszu z uwagi na zły stan techniczny wynajmowanego przez nią lokalu, nie może być sąd administracyjny.
Poza sporem jest też, że stosunek cywilnoprawny w postaci umowy najmu i towarzyszące mu powinności stron umowy nie może być utożsamiany z zakresem kontroli administracji publicznej, jaką sprawuje sąd administracyjny.
W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło