IV SAB/Wr 30/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2011 r., Sygn. akt IV SAB/Wr 30/11 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Wojewody D. w sprawie ze skargi Z. R . na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. postanawia: oddalić wniosek o wykładnię orzeczenia. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 30/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię postanowienia z dnia 11 kwietnia 2011 r. z taką argumentacją, że wskazane orzeczenie, a w szczególności jego uzasadnienie jest wadliwie i nieprecyzyjnie sformułowane, zaś jego treść i sentencja nie odzwierciedla całości żądania skargi i jest niejednoznaczna, rozmija się z przedmiotem wniesionej skargi i pozostawia ją bez należytego rozpoznania i wyjaśnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W związku z tym potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nieprecyzyjnego sformułowania orzeczenia. W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie, albowiem treść postanowienia z dnia 11 kwietnia 2011 r. jest jednoznaczna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi. Natomiast treść złożonego przez skarżącego wniosku wskazuje na to, że stanowi on polemikę ze stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu, jednakże, żądanie to wykracza poza wykładnię wyroku o której mowa w cytowanym na wstępie art. 158 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.