IV SAB/Wr 30/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 30/11 w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 30/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. R. (dalej skarżący) na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię powyższego postanowienia z dnia 11 kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 30/13 , doręczonym stronie w dniu 18 lipca 2010 r. , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni postanowienia tego Sądu z dnia 11 kwietnia 2011 r.. Skarżący nie wniósł skutecznie zażalenia od powyższego postanowienia. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący - powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.,p.p.s.a. - ponownie domagał się " wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem" i stwierdzenia nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń wydanych w sprawie. Z podobnymi wnioskami skarżący wystąpił w kolejnym piśmie z dnia 19 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przy czym postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Analiza treści pism skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. pozwala na stwierdzenie ,że są w istocie rzeczy ponownymi wnioskami o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 30/11. Przypomnieć w tym miejscu należy , że wskazanym wyżej postanowieniem odmówiono dokonania wykładni postanowienia tutejszego Sądu z dnia 11 kwietnia 2011 r., akcentując , że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, zaś w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego orzeczenia. Tym samym ponowne postępowanie z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni omawianego postanowienia Sądu z dnia 11 kwietnia 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 30/11, oparte na tych samych przesłankach, jest bezprzedmiotowe. Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. Odnośnie zaś żądania stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem, przepisy p.p.s.a., wprowadzające na grunt tego postępowania tę instytucję prawną, wymagają spełnienia określonych przesłanek, w tym sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postępowanie sądowe wszczęte ponownym wnioskiem o wykładnię postanowienia odrzucającego skargę należało umorzyć.