IV SAB/Wr 30/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie ze skargi Z.R. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 30/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 20 grudnia 2010 r. w związku z wnioskiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący, powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie wątpliwości związanych z wydanym orzeczeniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Kolejnym pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżący ponowił wniosek o wyjaśnienie wątpliwości związanych z wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dokonania wykładni postanowienia tegoż Sądu z dnia 11 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 30/11. W dniu 10 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga strony o stwierdzenie niezgodności z prawem wspomnianego wyżej postanowienia z dnia 11 kwietnia 2011 r. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przy czym przez "wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia" rozumieć należy wstrzymanie skutków prawnych , jakie to postanowienie ma wywołać . Oznacza to, że instytucja wstrzymania wykonania zakwestionowanego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Instytucja ta może mieć zastosowanie: po pierwsze , gdy postanowienie jest natychmiast wykonalne, co oznacza, że jest wykonalne przed jego uprawomocnieniem oraz po drugie, jedynie do postanowień kwestionowanych w drodze zażalenia, od których zażalenie to zostało wniesione. Nadto wniosek strony w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia powinien być ujęty w treści pisma zawierającego zażalenie, a zatem sąd może orzec w tym zakresie jedynie na wniosek strony, zawarty z reguły w zażaleniu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że postanowienie tutejszego Sądu z dnia 11 kwietnia 2011 r. odrzucające skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalną, nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, bowiem od powyższego postanowienia, jako kończącego postępowanie w sprawie, przysługiwała stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem omawiana instytucja wstrzymania wykonania postanowienia nie znajduje zastosowania w tej sprawie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 196 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania postanowienia, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Jedynie dla porządku wskazać należy, że w związku ze złożoną w dniu 10 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 11 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, wydano w dniu 5 listopada 2013 r. odrębne postanowienie w tym zakresie.