IV SAB/Wr 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 31/10 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżącego postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżącego. Pismem z dnia 14 października 2010 r. Z. R. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 20 września 2010 r. W złożonym wniosku skarżący wskazał: "Domagam się zamieszczenia brakujących postanowień i odpowiedzi: I. Proszę o uzupełnienie postanowienia poprzez zamieszczenie bezspornych twierdzeń że: a) postępowanie IV SA/Wr 262/09 zakończone postanowieniem z 13 stycznia 2010 r. o umorzeniu postępowania sadowoadministracyjnego, było na decyzję Wojewody D. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] b) postępowanie IV SAB/Wr 2/10 zakończone postanowieniem z 26 kwietnia 2010 r. sąd odrzucił skargę, wbrew wcześniejszemu mojemu wnioskowi z 11 marca 2010 r. wycofującemu skargę jako niezgodną z moim żądaniem. c) postępowanie IV SAB/Wr 2/10 było w przedmiocie: sposobu prowadzenia postępowania przez urzędników Powiatowego Urzędu Pracy we W. d) postępowanie IV SA/Wr 397/09 zakończone wyrokiem z 17 grudnia 2009 r. oddalającym skargę było na decyzję Wojewody D. z dnia [...] w przedmiocie: utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 marca 1998 r. ze względu na pobieraną rentę z ZUS w latach 1998-2002. II. Domagam rozpoznania sprawy i zamieszczenia w postanowieniu rozstrzygnięcia co do istoty wniesionej skargi". W dalszej części pisma skarżący zarzucił Sądowi brak merytorycznego rozpoznania sprawy oraz naruszenie art. 104 i art. 107 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest zatem konsekwencją zasady, zgodnie z którą Sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. "Uzupełnienie" znaczy w języku polskim uczynić zupełnym, kompletnym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 września 2010 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości skargi. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia prowadzi do konkluzji, iż zmierza on w istocie do zmiany merytorycznej orzeczenia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 powołanej wyżej ustawy. Dodać należy, że postanowienie z dnia 20 września 2010 r. skarżący mógł kwestionować w drodze skargi kasacyjnej, o czym został pouczony przy doręczeniu wymienionego postanowienia. Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.