IV SAB/Wr 31/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-03-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Radom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego i niepodania numeru PESEL przedstawiciela ustawowego, pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, nie uiściła wymaganego wpisu sądowego ani nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci podania numeru PESEL przedstawiciela ustawowego, mimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia tych braków w zakreślonym terminie. Niespełnienie tych wymogów formalnych, zgodnie z przepisami PPSA, skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca, reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego i profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego oraz podania numeru PESEL przedstawiciela ustawowego, wyznaczając 7-dniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie uzupełnił wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Y. Z. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego: M. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Y. Z. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego: M. Z. – zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł w dniu 5 grudnia 2024 r. skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 10 stycznia 2025 r. pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do podania numeru PESEL przedstawiciela ustawowego Skarżącego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania prawidłowo doręczono pełnomocnikowi Skarżącego na adres podany w skardze (k-21). W zakreślonym terminie pełnomocnik nie podał numeru PESEL. Ponadto nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo jak również numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do podania numeru PESEL doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań upłynął zatem z dniem 5 marca 2025 r. Wobec nieuiszczenia w zakreślonym terminie wymaganego wpisu od skargi oraz nieuzupełnienia wymogu formalnego skargi, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia. Jednocześnie Sąd nie mógł rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, gdyż ten dotyczy jedynie środka skutecznie wniesionego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło