IV SAB/Wr 312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę. W dniu 16 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła z do tutejszego Sądu a pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. (dalej organ) skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści. W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 listopada 2015 r. skarżąca została wezwana do wykazania (przedłożenia) dowodu- w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi- czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia . Powyższe wezwanie zostało wysłane skarżącej na adres podany w skardze. Przesyłkę zawierającą wezwanie dwukrotnie awizowaną pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 7 grudnia 2015 r. (k.15) Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie wykazała, że złożyła zażalenie w stosownym trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także m.in. na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie organem wyższego stopnia nad Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. działającym z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona zażaleniem do tego organu Pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem niniejszej skargi złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Należało zatem przyjąć, że strona skarżąca nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.