IV SAB/Wr 320/14

Wrocław, dnia 22 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Dz. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 04 grudnia 2014 r. A. Dz., pełnomocnik Z. Dz. (dalej jako skarżąca) został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 grudnia 2014 r. (k. 9 akt sądowoadministracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania te zostały określone w między innymi w art. 46 § 3 p.p.s.a. , który stanowi, że do pisma sądowego (a więc i skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli nie zostało ono wcześniej złożone. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W razie stwierdzenia tego braku, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa osobę, która podpisała skargę w zastępstwie strony skarżącej, do uzupełnienia bądź poprawienia tej skargi, przez nadesłanie odpowiedniego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazany wyżej siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 , poz. 121 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia A. Dz. w dniu 15 grudnia 2014 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 22 grudnia 2014 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym brak skargi nie został uzupełniony. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało oddalić.