IV SAB/Wr 320/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej organ lub Dyrektor IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm., zwanej dalej u.K.A.S.), pismem z dnia 30 maja 2017 r., nr [...], złożył A. B. (dalej strona lub skarżący) propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. W propozycji tej określono warunki świadczenia stosunku pracy, które po ich przyjęciu miały obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 powołanej na wstępie ustawy. Skarżący pismem z dnia 31 maja 2017 r. złożył odwołanie od powyższej propozycji do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem Dyrektora IAS oraz wniósł o jej uzupełnienie co do formy rozstrzygnięcia oraz co do prawa odwołania. W odpowiedzi na powyższe pismo, Dyrektor IAS pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. poinformował skarżącego o braku podstawy prawnej do złożenia odwołania od otrzymanej propozycji. Następnie, pismem z dnia 12 sierpnia 2017 r. skarżący złożył bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność organu, wyrażającą się w braku załatwienia odwołania od otrzymanej propozycji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.) oraz na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r., stwierdził niedopuszczalność jego rozpatrzenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący pismem z dnia 3 października 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy z dnia 30 maja 2017 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie podnosząc, że propozycja zawarta w piśmie z dnia 30 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zatem zdaniem organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji z dnia 30 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu z urzędu wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisło szereg (kilkadziesiąt) spraw innych skarżących (będących poprzednio funkcjonariuszami służby celnej) o analogicznym stanie prawnym i faktycznym, którzy wnieśli skargi na "czynności/akty" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. W powyższych sprawach - w zdecydowanej większości - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargi przyjmując, że omawiana propozycja określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej nie stanowi decyzji administracyjnej, ani czynności lub aktu z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wspomniane postanowienia nie mają waloru prawomocności, albowiem skarżący wnieśli skargi kasacyjne od tych orzeczeń do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że praktyka orzecznicza opowiada się za szerokim interpretowaniem wyrażenia, o którym mowa w cytowanym na wstępie przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a mianowicie sformułowaniem "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, s. 374 i n.). W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie zależy od prawomocnego zakończenia postępowań sądowoadministracyjnych w sprawach toczących się przed tut. Sądem, których przedmiotem są skargi funkcjonariuszy na propozycje określające warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny kwalifikacji prawnej złożonych funkcjonariuszom propozycji. Zważywszy, że również inne wojewódzkie sądy administracyjne – o czym Sądowi wiadomo z urzędu – odnotowały wpływ znaczącej liczby skarg funkcjonariuszy celno-skarbowych na przedstawione im, w związku z wdrażaniem zmian w organizacji służb celnych i skarbowych, propozycje dalszego zatrudnienia w korpusie pracowników służby cywilnej na podstawie umowy o pracę, a także skarg na bezczynność organów administracji skarbowej polegających na niezłożeniu propozycji służby w strukturach KAS oraz bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji o zwolnieniu ze służby. Skargi dotyczyły również bezczynności polegającej na braku czynności procesowych w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy. Skarżący wnosili o potraktowanie propozycji zatrudnienia, składanej im na podstawie art. 165 ust. 7 u.K.A.S., jako aktu (czynności) z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub jako decyzji o zwolnieniu ze służby. Z analizy rozstrzygnięć wydanych do tej pory przez wojewódzkie sądy administracyjne wynika zarysowująca się rozbieżność przede wszystkim w kwalifikowaniu otrzymywanych przez funkcjonariuszy propozycji określających warunki zatrudnienia w stosunku pracy. I tak w części przypadków doszło do wydania postanowień o odrzuceniu skarg jako niedopuszczalnych. Sądy stanęły na stanowisku, że propozycja określająca warunki zatrudnienia, skierowana do funkcjonariusza w trybie art. 165 ust. 7 ustawy nie jest ani decyzją administracyjną, ani aktem z zakresu administracji publicznej poddanym kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sprawy te są sprawami z zakresu podległości służbowej, w których sądy administracyjne nie są właściwe, stosownie do art. 5 pkt 2 p.p.s.a. (tak postanowienia: WSA w Poznaniu z 13 września 2017, sygn. II SA/Po 765/17, WSA w Gdańsku z dnia 25 września 2017 r., sygn. III SA/Gd 792/17, z dnia 26 września 2017 r., sygn. III SA/Gd 785/17, z dnia 16 października 2017 r., sygn. III SA/Gd 819/17, WSA w Łodzi z dnia 22 września 2017 r., sygn. III SA/Łd 757/17, WSA we Wrocławiu z dnia 19 września 2017 r., sygn. IV SA/Wr 469/17, IV SA/Wr 415/17, z dnia 25 września 2017r.; sygn. IV SA/Wr 481/17, WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. II SA/Wa 781/17, WSA w Opolu z dnia 8 września 2017 r., sygn. II SA/Op 333/17, WSA w Krakowie z dnia 11 września 2017 r., sygn. III SA/Kr 947/17 i III SA/Kr 954/17, WSA w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2017, sygn. II SA/Sz 876/17 i z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. II SA/Sz 904/17). Wymaga jednak podkreślenia, że odnotowano również fakt rozpoznania przez sądy wniesionych przez funkcjonariuszy skarg, przy czym sądy dokonały odmiennej kwalifikacji złożonych funkcjonariuszom propozycji określających warunki zatrudnienia, uznając tym samym kognicję sądu administracyjnego (tak wyroki: WSA w Szczecinie z dnia 4 października 2017 r., sygn. II SA/Sz 897/17, WSA w Olsztynie z dnia 19 października 2017 r., sygn. II SA/Ol 672/17 ). Dlatego też, w związku z pojawiającymi się w orzecznictwie krańcowo odmiennymi stanowiskami w spornej kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia wymienionych postępowań sądowoadministracyjnych, gdyż orzeczenia zapadłe w tamtych sprawach będą miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.