IV SAB/Wr 321/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie od postanowienia z dnia 13 kwietnia 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną. Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. (data wpływu skargi do Sądu) A. D., wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku Z. D. (zwanej stroną lub skarżącą) o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 11 grudnia 2014 r. wnoszący skargę został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, z pouczeniem, że nieusunięcie braku w terminie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Korespondencja zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona w dniu 15 grudnia 2014 r. W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 22 grudnia 2014 r., brak formalny skargi nie został usunięty. Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r., sygn. akt. IV SAB/Wr 321/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 24 marca 2015 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej. Przesyłkę odebrał małżonek skarżącej – A. D. (k-18). W czasie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej A. D. sporządził osobiście i złożył pismo procesowe nazwane "skargą", skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 16 marca 2015. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 321/14 Sąd odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 16 marca 2015 r. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2015 r. zatytułowanym "skarga" A. D. wniósł "kolejny sprzeciw na bezprzedmiotowe i nierzeczowe postanowienie sygn. akt IV SAB/Wr 321/14 z dnia 13 kwietnia 2015 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając pismo procesowe A. D. z dnia 23 kwietnia 2015 r. podpisane przez niego i zatytułowane "skarga" Sąd uznał, że pismo to jest w istocie zażalenie od postanowienia tut. Sądu z dnia 16 marca 2015 r. wydanego w niniejszej sprawie. Powyższe zażalenie podlegało odrzuceniu. Na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie zaś, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4). W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 4 art. 194 powołanej ustawy gdyż zostało sporządzone osobiście przez małżonka skarżącej i jako takie podlega odrzuceniu. Nie wypełnia więc wymogu niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Wskazać przy tym należy, że kwestionowane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało doręczone stronie wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tym samym należało przyjąć, że strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych. Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.