IV SAB/Wr 332/14

Wrocław, dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu W. w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego za miesiąc październik 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 29 grudnia 2014 r. K. S. (dalej jako skarżąca) została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 25 listopada 2014 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie czy skarga dotyczy decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego za październik 2010 r., czy też stanowi nową sprawę dotyczącą tej odmowy a jeśli tak, to czy przed wniesieniem skargi skarżąca wszczęła w tej kwestii stosowne postępowanie i jak ewentualnie się ono zakończyło. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2015 r. (k. 97 akt sądowoadministracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Brak któregokolwiek z opisanych wyżej elementów uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W niniejszej sprawie przeszkodą w dalszym rozpoznaniu sprawy jest niewskazanie przez skarżącą, jakiego działania lub bezczynności Rektora Uniwersytetu W. dotyczy skarga z dnia 25 listopada 2014 r. W razie stwierdzenia opisanego wyżej braku przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa stronę do uzupełnienia bądź poprawienia skargi we wskazanym zakresie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazany wyżej siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 , poz. 121 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia skarżącej w dniu 14 stycznia 2015 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 21 stycznia 2015 r. (środa). W tak zakreślonym terminie brak skargi nie został jednak uzupełniony. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało oddalić.