IV SAB/Wr 333/15

PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-12-18

Skład orzekający: Mirosława Rozbicka - Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jeżeli sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Istotą tej zasady jest niedopuszczalność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd, gdy została ona już prawomocnie zakończona.
Stan faktyczny
Strona T. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lutego 2013 r. o pomoc finansową. Okazało się, że wcześniej została już wniesiona skarga o tożsamej treści, która została prawomocnie oddalona wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 87/15.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lutego 2013 r. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego i celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 28 sierpnia 2015 r. T. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lutego 2013 r. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego i celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd ( zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem badanej sprawy jest skarga strony na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku celowego i okresowego. Postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na bezczynność tego samego organu w przedmiocie rozpatrzenia tego samego wniosku z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie przyznania zasiłku celowego i okresowego zostało już wcześniej wszczęte skargą z dnia 29 listopada 2014r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ( data wpływu 2 grudnia 2014r. ) , zarejestrowaną pod sygn. akt IV SAB/Wr 87/15 . Postępowanie sądowo-administracyjne w powyższej sprawie zostało zakończone wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 r. oddalającym skargę ,a wyrok ten uzyskał walor prawomocności w dniu 11 lipca 2015 r. Z powyższego wynika, że skarżąca wniosła w istocie dwie skargi o tożsamej treści, z których pierwsza została już prawomocnie osądzona (res iudicata) w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem pod sygn. akt IV SAB/Wr 87/15 zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło