IV SAB/Wr 334/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi D. S. na bezczynność sp. z o.o. w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2020 r., II. stwierdza, że bezczynność w sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od sp. z o.o. w S na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2020 r. (e-mail z dnia 26 sierpnia 2020 r.) D. S. zwrócił się do S. spółki z o. o. w S. o udostępnienie w formie elektronicznej następującej informacji publicznej: 1) skanu dokumentacji z przeprowadzonego postępowania dotyczącego opracowania projektu naprawczego dla obiektu [...] w S., w zakres którego wchodzi szyb windy, konstrukcja drewniana stropu nad II piętrem i więźba dachowa, elementy wchodzące powyżej połaci dachu, w tym kominy i cerpnie, wentylacja pomieszczeń budynku 2 oraz dobór centrali wentylacyjnej; 2) skanu podpisanej umowy z wybranym w powyższym postępowaniu wykonawcą S. spółka z o. o. z siedzibą w I., 3) skanu dokumentacji projektowej – naprawczej dotyczącej powyższego postępowania, sporządzonej przez wykonawcę S. spółka z o. o. z siedzibą w I. Informację należało przesłać na adres: [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (e-mail z dnia 13 września 2020 r.) wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wskazując że do dnia złożenia skargi nie otrzymał wnioskowanej informacji. Pismem z dnia 14 września 2020 r. (nadanym w dniu 15 września 2020 r.) pełnomocnik spółki poinformował wnioskodawcę, że żądanie zawarte we wniosku z dnia 25 sierpnia 2020 r. jest nieprecyzyjne, niejasne i niezrozumiałe i spółka nie traktuje go jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Brak jest też podstaw do żądania uzupełnienia wniosku. Wniosek nie wskazuje okresu, którego dotyczy informacja oraz nie precyzuje przedmiotu i zakresu żądania (tj. konkretnych dokumentów i umów ze wskazaniem ich daty, stron i przedmiotu). Dlatego też spółka nie ma możliwości rozpatrzenia żądania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, wskazując że pismem z dnia 14 września 2020 r. spółka poinformowała skarżącego o braku możliwości rozpoznania żądania z dnia 25 sierpnia 2020 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie udzielił żądanej informacji publicznej albo prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że S. spółka z o. o. zobowiązane są do udzielania informacji publicznej. Z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców wynika, że całościowym udziałowcem spółki jest Województwo D. (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Natomiast żądana przez skarżącego informacja dotyczy majątku publicznego, bowiem skarżący żądał udostępnienia skanów dokumentacji, związanej z remontem sanatorium [...] W S. W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy w dniu wydania wyroku podmiot zobowiązany nadal pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi do WSA w dniu 13 września 2020 r. spółka pismem z dnia 14 września 2020 r.(odebranym przez skarżącego w dniu 15 września 2020 r.) poinformowała skarżącego, że żądanie zawarte we wniosku jest nieprecyzyjne, niejasne i niezrozumiałe, ponieważ nie wskazuje okresu, którego dotyczy informacja oraz nie precyzuje przedmiotu i zakresu żądania (tj. konkretnych dokumentów i umów ze wskazaniem ich daty, stron i przedmiotu). Dlatego też spółka nie ma możliwości rozpatrzenia żądania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec udzielenia skarżącemu odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 14 września 2020 r. zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi przez skarżącego w dniu 13 września 2020 r., jednakże przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd. Należy też zgodzić się z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji, że żądanie skarżącego nie zostało przedstawione w sposób dokładny i zrozumiały. Skarżący jedynie w sposób ogólny wskazał, że żądanie dotyczy udostępnienia skanów dokumentacji z przeprowadzonego postępowania na opracowanie projektu naprawczego dla sanatorium [...], skanu umowy podpisanej z wykonawcą oraz skanu dokumentacji projektowej sporządzonej przez wykonawcę. Skarżący nie określił natomiast, o jakie konkretne dokumenty chodzi i jakiego okresu dotyczą oraz nie podał rodzaju żądanych dokumentów, daty sporządzenia i ich przedmiotu. Spółka zasadnie też zasadnie wskazała, że brak było podstaw do wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się tylko do decyzji wydawanych na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy, dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji. W związku z powyższym, postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej, o którą zawnioskowała, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. Należy wziąć pod uwagę, że na wniosek z dnia 25 sierpnia 2020 r. (data wpływu do spółki – 26 sierpnia 2020 r.) podmiot zobowiązany odpowiedział skarżącemu pismem z dnia 14 września 2020 r. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego upływał więc w dniu 9 września 2020 r. Odpowiedź została udzielona z nieznacznym opóźnieniem, w 5. dniu po upływie terminu oraz następnego dnia po wniesieniu skargi do WSA za pośrednictwem spółki. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności, która nie miała charakter rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa mówimy przede wszystkim, jeżeli bezczynność jest wynikiem lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Opóźnienie w udzieleniu skarżącemu odpowiedzi na wniosek złożony na podstawie przepisów u.d.i.p. było nieznaczne i wyniosło 5 dni (wniosek wpłynął do organu w dniu 26 sierpnia 2020 r., 14 – dniowy termin do załatwienia sprawy minął w dniu 9 września 2020 r). Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku. O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt III sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).